Christarchie nu! vive la revolucion!!

In een duister verleden heb ik al eens eerder geschreven over Christelijk anarchisme, een onderwerp waar ik toen sterk mee bezig was. Ondertussen is mijn aandacht (en mijn schrijven) een beetje afgedwaald, via de psalters naar shane Claiborne, en zo terug veel dichter bij mijn roots aangekomen in het postmoderne post-evangelische denken en de emerging church toestanden.

Maar die stap van interesse in Christelijk anarchisme is wel belangrijk geweest daarin voor mij, al was het om te beseffen waar de nadruk moet liggen. Toch zou ik een ander woord willen voorstellen. Bij Christelijk anarchisme, of Christi-anarchisme, ligt er nadruk op het ‘geen heersers’. Iets wat voor mij niet de hoofdgedachte is en mag zijn, omdat ik geloof dat het anarchisme alleen maar een eigenschap is van het Christen zijn, en niet dat het christelijk een kleurtje van het anarchisme is… Zelfs bij Jacques Ellul, een  grote theoloog voor veel ‘Jesus radicals’ is anarchie in de praktijk alleen maar een utopie, en nooit de echte wereld. Kijk maar naar de samenvatting die Greg Boyd geeft van Elluls gedachten over het onderwerp:

The Kingdom Jesus established is anarchistic in that it recognizes God alone as the arche (supreme power). It thus lives free from all other powers (an-arche [anarchy] means without authority). Governments are part of the fallen, oppressed world system that has been done away with in Christ. So It’s not appropriate for Kingdom people to either support or revolt against governments. This gives them too much credit. Rather, following the example of Jesus, we should ignore them as much as possible, put up with them as much as we need to, and stay focused on living out the radical Kingdom. If we do this, then we, like Jesus, will find ourselves revolting against the government (and culture). We are, most fundamentally, called to be non-conformists. Our service to the world is the way our counter-cultural lives expose the invalidity of all forms of government by manifesting the reign of God. (greg Boyd, in zijn blogpost ‘ a call to christian Anarchy‘)

Waar draait het dan om? Niet in de eerste plaats om onze houding tegenover ‘machten en overheden’ (tussen haakjes: een term die Paulus gebruikt voor zowel politieke als demonische machten) die dan de rest bepaalt, zoals bij anarchisme het geval zou zijn.Het gaat juist om de Christus als hoogste en enige echte autoriteit, en om onze houding als ‘Koninkrijksmensen’, zoals Boyd het graag noemt… En dan kunnen we beter gewoon spreken van Christarchie, christus die heerst. Al is een woord als christarchisme misschien een beetje moeilijker om uit te spreken dan in onze taal. Om verder te gaan met Greg Boyd uit hetzelfde essay:

Anyway, I encourage you to join the Christian Anarchistic movement. Get along with the ruling powers as much as you can, but put no trust in them. Let’s let our lives reflect the truth that governments are part of a fallen world order that has been rendered obsolete in Christ. May our lives reflect the truth that the hope of the world lies in the power of the cross, not the sword — or the vote.

Daar kan ik het alleen eens mee zijn!

shalom

Bram

christelijk anarchisme?

gegroet lezende wezens;

De term ‘christelijke anarchisten’ waarme de psalters aangeduid worden, is voor sommigen, die er nooit eerder van gehoord hebben, wel heel raar. Ook wanneer ik het in het licht van andere onderwerpen over christelijk anarchisme heb kijken mensen soms heel vreemd, alsof de beide begrippen mekaars tegengestelde zouden zijn…

Persoonlijk zie ik die tegenstelling helemaal niet. En het christen-anarchisme bestaat al veel langer, in heel de geschiedenis van het Christendom zijn er wel groepen en figuren te vinden met een anarchistische inslag, beginnende met de kerk uit handelingen, gaande over de anabaptisten tot mensen als Leo Tolstoy en Ellul in een iets recenter verleden. En al zijn sommige vormen van christen-anarchisme soms iets te extreem of wat too far off, in de kern zit iets dat we soms missen in het Christendom sinds het de staatsgodsdienst werd van het grote Romeinse rijk ergens in de 4e eeuw.

De kerk, die daarvoor ondergronds en los ‘van beneden uit’ georganiseerd was kreeg zo de structuur van het Romeinse rijk mee, die de Katholieke kerk nog steeds heeft, en eigenlijk hebben bijna alle kerken nu een zwaar hierarchische structuur… En zo werden kerk en staat versmolten, en dat terwijl Jezus het tegenovergestelde kwam doen. Hij kwam een koninkrijk brengen dat niet van deze wereld was, en dat al het wereldse oversteeg… Kijkend naar de eerste kerk zien we dat de eerste christenen loskwamen van hun hele leven, en hun bezit, en inderdaad leefden als mensen van een rijk dat niet van deze wereld was. Zoals bijvoorbeeld de psalters ook doen.

Nu terug naar het anarchisme. De basis van het sociale anarchisme qua organisatie is om geen structuur ‘van boven uit’ te hebben, maar om van beneden uit aan zelforganisatie te doen. Een beetje zoals het systeem dat we zien in de eerste kerk, en ook in bepaalde huiskerksystemen tegenwoordig ook trouwens… Macht om de macht is dan uit den boze, en dat lijkt me het meest in overeenstemming met de woorden van de voetenwassende Jezus die zegt dat leiden niets anders is dan dienen… ” Hij zei hun echter: ‘Bij de heidenen spelen koningen de baas, bij hen laten machthebbers zich weldoener noemen. Bij jullie mag dat niet zo zijn. De grootste van jullie moet de minste worden, en de leider de dienaar.” (Lucas 22:25-26)

Het verschil tussen christelijk en gewoon anarchisme is dat het gewone anarchisme geen enkele autoriteit aanneemt, en het Christelijk anarchisme stelt dat alle autoriteit aan God toebehoort, en dat de machthebbers van deze wereld niet te vertrouwen zijn (“alle koningen der aarde hoereren met de hoer van babylon”) en dus niet per defintie gevolgd moeten worden, want ge moet God meer gehoorzamen dan mensen…

Het koninkrijk der Hemelen overstijgt alle wetten en koninkrijken van deze wereld… De wetten van de Mammon, de tijdsgeest, de bureaucratie en al de rest… Bemin God bovenal en Uw naaste als Uzelf gaat boven eender welke wet! Het volgen van JEzus gaat zeker tegen de wetten van deze wereld in soms…

Natuurlijk, Jezus was geen anarchist zoals wij dat zouden noemen, maar Hij ging in tegen alles wat niet klopte in de maatschappij, en Hij gehoorzaamde alleen de Vader, en ging daarbij zowel tegen de farrizeïsche regels als tegen de culturele taboes in, en de mensen die hoopten dat Hij met geweld de romeinen kwam verdrijven hadden het mis. Hij kwam een koninkrijk brengen dat alles overstijgt, maar dat de politiek niet omverwerpt… Het heeft een andere dimensie, maar gooit niet de koninkrijken van de wereld omver…

Nog niet…

Er zijn dingen die belangrijker zijn dan de koninkrijken en de heerser van deze wereld en hun wetten…

shalom

Bram

(alle commentaar welkom natuurlijk…)