verslag symposium met Shane Claiborne

Vrijdag was ik aanwezig op het “another world is possible” symposium met Shane Claiborne in Diemen, Nederland. Een dag die zeker de moeite waard was, en daarvan nu dus een verslagje.

Shane Claiborne is een speciaal geval, en niet alleen vanwege zijn dreadlocks en zelfgemaakte kleding. Een volgeling van Jezus die niet zomaar in een hokje te duwen is, en die de voetsporen van zijn Meester gevolgd heeft tot bij Moeder Theresa in de sloppenwijken van Calcutta, de megachurch van Willow creek, de arme buurten van Philadelphia, en bij de gebombardeerden in Bagdad op het moment dat zijn eigen leger daar bommen liet vallen. een ‘ordinary radical’ zoals hij zichzelf noemt. Hij is tot zijn eigen verbazing bekend geworden als vertegenwoordiger van de ‘new monasticism’ beweging, en zijn boek ‘the irresistible revolution’ is een bestseller, maar al zijn royalties geeft hij weg aan een indrukwekkende lijst van leefgemeenschappen en christelijke organisaties.

Dan terug naar het symposium. Dat was een samenwerking tussen time to turn en het ‘emerging netwerk‘, de kleine overkoepelende organisatie van de nederlandse emerging church (iets wat we in België zelfs niet hebben). Het was de eerste keer dat ik op dat soort van ‘emerging church’ evenementen was, maar mijn interesse naar meer is wel gewekt. Het symposium was eigenlijk ter gelegenheid van het uitkomen van de nederlandse vertaling van zijn boek, dat in het nederlands ‘Hoe  Jezus de wereld op zijn kop zet (en mijn leven erbij)’, een boek dat ik iedereen aanraad om te lezen, maar voor diegenen die het engels voldoende machtig zijn raad ik de originele versie aan.

Het eerste deel was een praatje van Shane waarin hij zijn verhaal vertelde, zoals ik dat hierboven al een beetje heb samengevat (in de volgende post ga ik dat iets grondiger doen). Hij is een enorm inspirerende verteller (met een heel speciaal lachje, iedereen die hem al heeft gehoord zal dat beamen) die ook nog genoeg verhalen te vertellen heeft. Zelfs al kende ik de meeste verhalen wel (ik heb 3 boeken van hem gelezen: the irresistible revolution, jesus for president en becoming the answers to our prayers) toch bleef het boeiend om naar te luisteren.

Het tweede deel was een forumgesprek met Shane en een aantal prominente nederlandse christelijke figuren. Persoonlijk vond ik dat minder interessant, maar ik denk dat een deel van het probleem lag in de engelse taal die voor de conversatie gebruikt werd. (ikzelf heb altijd minstens een paar dagen nodig voor ik vlot engels kan spreken, dus ik begrijp dat zeker)

Dan kwam er eten, organisch en fair-trade, en behalve de vis nog vegetarisch ook. Waarschijnlijk was dat deel van de invloed van time to turn. Het merendeel van het eten was echt wel lekker, er was onder andere griekse salade en aardappelsla, maar de dingen die eruit zagen als gehaktballen konden mij minder bekoren. Maar ik ben niet genoeg bekend met vegetarisch eten wss…

Na het eten kwam er een duo-gesprek van Shane samen met zijn maatje Chris Haw, mede-auteur van het boek ‘Jesus for president’, dat veel meer theologische diepgang had. Chris is een heel zinnige theoloog, en hij zette een framewerk op poten beginnende bij genesis over God die iets probeert te doen aan het geweld in deze wereld. Iedereen uitmoorden en opnieuw beginnen (Noach) of een groot rijk opbouwen (Babel) is niet de oplossing, en uiteindelijk begint Hij heel klein met 2 mensen uit te roepen uit hun omgeving, en zo begint de revolutie die uitmondt in Gods Koninkrijk met Abraham en Sarah. De roeping van abraham, waar wij nog steeds in delen, houdt trouwens in dat wij gezegend zijn om de rest van de wereld te laten delen in die zegen. en het koninkrijk staat dikwijls helemaal haaks op de koninkrijken van de wereld.

Uiteindelijk werd er afgesloten met een vragenronde, die direct heel zwaar begon met een vraag over Christenen en militair zijn. De toon was gezet voor een diepgaande en theologische vragenronde die onder andere over christelijke naastenliefde, geweldloosheid, kerkstructuren en de praktijk van gemeenschapleven ging. Wel viel het op dat de Amerikaanse situatie heel anders is dan de europese, en sommige vragen kregen dus een antwoord dat niet 100% relevant was (zij het op zich wel interessant…)

Een zeer interessante en inspirerende dag was alweer gedaan, en ik vraag me nog steeds af waar ik eigenlijk mee bezig ben…. Ik wil time to turn, het emerging netwerk én de kerk in wiens gebouw het doorging bedanken voor het organiseren van deze speciale dag.

shalom

Bram

‘Gods plan met mij’, of het draait NIET in de eerste plaats om ons!!!

Mijn plannen zijn niet jullie plannen, en jullie wegen zijn niet mijn wegen – spreekt de HEER. Want zo hoog als de hemel is boven de aarde, zo ver gaan mijn wegen jullie wegen te boven, en mijn plannen jullie plannen. Jesaja 55:8-9

In het evangelische en pinksterwereldje waarin ik al heel mijn leven vertoef heb ik in de loop der jaren al vanalles gehoord over ‘Gods plan voor je leven’. Dat God een geweldig plan met ons leven heeft dat we niet mogen missen… Dus in de praktijk wordt daar meestal over gesproken als het gaat om belangrijke keuzes nemen. Met wie je trouwt, wel werk of welke studie je begint, etc… En de nadruk wordt dikwijls gelegd op het feit dat IK belangrijk ben voor God, dat God alle dingen gaat doen meewerken voor mij, etc…

Maar soms gaat het een beetje te ver die richting in, en word je gebombardeerd met het idee dat IK het allerbelangrijkste ben voor God. Of zelfs dat elke mens afzonderlijk (toch al diegenen die in Jezus geloven, de rest zijn van geen belang veronderstel ik) het centrum is van Gods plan. Dat alles in functie van ons als individu staat, dat heel het fantastische plan om mij draait, om mijn groei, en blabla… dat ligt natuurlijk heel lekker in onze lekker individualistische maatschappij. Maar het is nu net dat individualisme dat erin geslopen is, dat mij heel ongezond lijkt, en contra Christus. Als we daar te ver in meegaan dan gaan we echt geloven dat het om ons draait, dat God in functie van ons staat…

En dat is nu net waar ik niet meer in kan en wil geloven,dat Gods plan voor mij in de eerste plaats om mij draait. Gods plan is groot, en gaat over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde, en het Koninkrijk hier en nu vestigen. En natuurlijk is zijn plan met mij daar deel van. Maar ik sta in functie van het grote geheel. Niet omgekeerd… wij zijn deeltjes van iets dat groter is dat we kunnen vatten. En het is fantastisch dat God zich daarbij ook in ons mensjes interesseert. dat Hij ieder van ons inpast in Zijn plan. Dat we allemaal deel zijn van het Lichaam van Christus…

Maar Wijzelf zijn niet het doel. Wij zijn maar de ‘aarden vaten’ waar de Schat in zit… Als we er als iets luitend over kunnen zeggen: Gods doel is het bouwen van het Koninkrijk, en het klaarmaken van Zijn bruid voor het Grote Bruiloftsfeest. Okay, dat laaste klinkt zeer mystiek; maar ik vind even geen andere manier om het te zeggen… Het draait niet in de eerste plaats om ons. Als we het al eerder aangehaalde beeld van Paulus nemen dat wij het Lichaam van Christus zijn, dan zijn we maar kleine componentjes van het grote geheel. Waarin we allemaal nodig zijn, maar het draait NIET in de eerste plaats om ons.

Als je iets wil dat in de eerste plaats om JOU draait, ga naar één of andere zelfhulp-praatgroep of zo. sterker gesteld: Het is het moderne satanisme van Lavey dat het eigen zelf aanbidt, niet het christendom. Als volgeling van christus moet je sterven aan Jezelf, en je eigen kruis opnemen.  Het Christendom  gaat wel over God als liefdevolle Vader, maar die is in geen geval een kruising tussen sinterklaas en de geest van Alladin… Hij is de  onze Vader en Schepper, en houdt van ons, maar we kunnen Hem niet in onze binnenzak steken of voor onze kar spannen.

En God mag dan verliefd op de Kerk als bruid van Jezus, onze kleine groepjes zijn niet het doel… Onze taak is het verbreiden van het Koninkrijk, en dat naar de wereld rond ons brengen. Licht en zout zijn in deze donkere en smakelijke en aan bederf onderhevige maatschappij. Het draait niet om onze structuren, groepen, gebouwen,… Die dingen staan allemaal ook maar in functie van Gods plan, maar kunnen geen uiteindelijk doel zijn.

Het draait niet om ons. Het draait om God, het draait om Jezus, het draait Gods grote doel, Zijn Koninkrijk en zijn Lichaam, maar wij zijn maar een klein celletje in het grote geheel.

Misschien moeten we doen als de zusters van naastenliefde van moeder Theresa, die elke dag beginnen met het bidden van het zogenaamde ‘gebed van Fransiscus’. Ik denk dat dat alles wel in het juiste perspectief brengt:

Heer, maak mij een instrument van Uw vrede.
Laat mij liefde brengen waar haat heerst,
laat mij vergeven wie mij beledigde,
laat mij verzoenen wie in onmin leven,
laat mij geloof brengen aan wie twijfelt,
laat mij waarheid brengen aan wie dwaalt,
laat mij hoop brengen aan wie wanhoopt,
laat mij licht brengen aan wie in duisternis is,
laat mij vreugde brengen aan wie bedroefd zijn.

Laat mij niet zoeken getroost te worden, maar te troosten,
niet begrepen te worden, maar te begrijpen,
niet bemind te worden, maar te beminnen.

Want het is toch door te geven, dat men ontvangt
door te verliezen, dat men vindt
door te vergeven, dat men vergiffenis ervaart
door te sterven, dat men verrijst tot het eeuwige leven. Amen.

shalom

Bram

crea/evo-oorlogen

In evangelische kerk zijn er nog altijd mensen die “de schepping” heel belangrijk vinden. Nu op zich is de schepping eigenlijk niet zo’n probleem voor de meeste mensen, er zijn er heel veel, zelfs buiten de 3 monotheistische religies, die geloven in God als Schepper. Maar dat is niet genoeg, je moet geloven dat de zeven dagen van het scheppingsverhaal letterlijk zo gebeurd zijn, anders valt de hele bijbel in duigen…

sorry maar dat verhaal dat de bijbel in duigen valt geloof ik al lang niet meer. Zowiezo zijn er zowel nu als in andere tijden veel meer interpretaties geweest  van de eerste hoofdstukken  van genesis dan het 7-dagen-creationisme-verhaal. Veel Christenen zagen in het schepingsverhaal eerder een ‘accomodatie’ (een woord van dacht ik Calvijn), een soort van Goddelijke kleutertaal omdat we toch niet echt§ kunnen snappen wat er gebeurd is. De grote kerkvader Augustinus (met wie ik het ook niet altijd eens ben) dacht zelf dat de Schepping volledig in één moment gebeurd was, maar zag andere dingen die belangrijker waren in het scheppingsverhaal dan echt letterlijk nemen. Ikzelf zou ook zeggen dat ik geloof dat de Schepping iets is dat wij mensen niet kunnen vatten, een gebeurtenis die niet in de begrippen die ons verstand kan begrijpen te vatten is, en die op geen enkele manier in woorden uit te leggen is. Een gedicht zoals het scheppingsverhaal is dan waarschijnlijk de beste manier om aan mensen uit te leggen hoe de wereld geschapen is…

Nu voor sommigen geloof ik dan al niet meer in “de schepping” zoals zij die zien. Pech, ik geloof dat de Schepping iets veel groter is dan eender welke wetenschap zou kunnen beschrijven… En een wetenschap die volledig bestaat uit het zoeken naar gaten in de evolutietheorie en daar gelijk mee probeert te halen om te bewijzen dat God bestaat en de bijbel ‘waar’ is vind ik redelijk er volledig naast. Een citaat uit het nieuwe U2-album is hier wel handig: “Stop helping God across the road like a little old lady!!!” We moeten stoppen met proberen te bewijzen dat God de Schepper is, dat is Hij gewoon. Punt. Als we dat laten afhangen van een wetenschappelijk welles-nietes-spelletje dan hebben we niet echt veel geloof… God is groter dan al onze menselijke hersenkronkels…

Trouwens het hele argument dat evolutie en het bestaan van God mekaar uitsluiten is vooral een idee van fundamentalisten aan twee kanten (ook atheisten en ‘liberals’ kunnen heel fundamentalistisch zijn) van het oude crea-evo debat, maar veel mensen hebben die tegenstelling nooit gezien (de big bang-theorie is eerst uitgedacht door een belgische pater trouwens) Natuurlijk kan de evolutietheorie door sommigen gebruikt worden als bewijs van atheisme, maar er zijn evengoed mensen die er de hand van God in zien op één of andere manier…

Er zijn mensen genoeg die Christen zijn en in evolutie geloven. Geloven ze daarom niet in het scheppingsverhaal en gooien ze de bijbel weg? Nee natuurlijk niet, en het heeft geen zin om ze te beschuldigen, te brandmerken als slechte christenen, of wat dan ook. Als er iets is waar satan de evolutietheorie voor kan gebruiken is het wel om christenen te verdelen, en zijn techniek is heel duidelijk maar blijft werken: verdeel in twee kampen… De leugen dat er maar twee opties zijn doet zijn verdelend werk, en wji christenen zijn zo dom om daar blind in te lopen en heel de wereld onnodig af te schrikken, en satan kan in zijn vuistje lachen… Het idee van twee kampen is achterlijk, ik hoor bij geen van beide technisch gezien…

Alle christenen die ik ken, zelfs de evolutionistische, gaan er niet aan twijfelen om God Schepper te noemen. Misschien interpreteren verschillende christenen de bijbel anders, net zoals andere tijden en kerken ook andere interpretaties gaven. Er staat meer in de bijbel dan het scheppingsverhaal, en als je de waarheid van de bijbel gaat reduceren tot ‘dit is de juiste informatie, ken die en alles is ok en je gaat naar de hemel’ dan is er iets serieus mis. De bijbel is niet iets wat je moet aannemen omdat het waar is, het is waarheid om iets mee te doen. Als God God Schepper is en Jezus zegt dat we God moeten liefhebben met heel ons hart, ziel en verstand, betekent dat dan ook niet dat wij christenen op de bres zouden moeten staan om de Schepping te bewaren met alles wat we hebben. Zeggen dat we in de Schepping geloven en diezelfde Schepping gewoon richting beerput en verdommenis laten gaan zonder er iets aan te doen is voor mij zoiets als je middelvinger naar God uitsteken. Als Jezus zegt dat we onze vijanden moeten liefhebben moeten we dat doen. En als we dat dan niet eens proberen dan is er een probleem… Als Paulus zegt dat zelfs geloof en profetie en wat je maar wil niks ende noppes voorstellen als we geen liefde hebben, en Johannes zegt dat de wereld ons als Christenen zal herkennen aan de liefde onder elkaar, dan vraag ik mij af wat er mis is…

Misschien moeten we eens doen wat er in de bijbel staat ipv te proberen te bewijzen dat het wetenschappelijk waar is… Mensen gaan veel meer zien dat de bijbel waar is als we hem uitleven dan wanneer we een welles-nietes-spelletje spelen over hoe God de wereld gemaakt heeft…

shalom

Bram

it’s free but costs everything

wow…

ik was op youtube naar deze preek van Greg Boyd aan het kijken… Zegt zinnige dingen, maar is redelijk heftig, zoals de titel al zegt:

zie ook delen 2, 3 , 4 en 5

shalom

Bram

’sola scriptura’

’sola scriptura’ is een leuze van de reformatie, en betekent letterlijk ‘alleen door de bijbel’. Dit was in de gegeven tijd een logische reactie op de Rooms Katholieke Kerk, die de bijbel niet in handen van het volk wilde geven omdat die alleen goed geïnterpreteerd zou kunnen worden door de “Heilige Apostolische Traditie van het Magisterium”, veel blabla waardoor niemand zelf de bijbel kon lezen, en dan zien dat wat de kerk op dat moment allemaal deed totaal niet klopte… Luther en de reformatoren hadden groot gelijk dat ze de bijbel wilden doorgeven aan alle gelovigen in hun eigen taal, en dat de traditie die er was en die in strijd met de bijbel was moest worden herbekeken in bijbels licht…

Dezelfde slogan wordt trouwens nog steeds gebruikt, soms in zwaar fundamentalistische kringen, maar de context van de ractie tegen de (heel onbijbelse) toentijdse Rooms-Katholieke traditie is natuurlijk allang weggevallen… Dikwijls wordt de kreet ook heel simplistisch en gereduceerd gebruikt door allerhande splintergroepjes die alles aanvallen wat hun bijbelopvatting niet deelt, en soms zelfs voor het afkraken van andere bijbelinterpretaties… Ook wordt er dikwijls aan toegevoegd dat de bijbel ‘genoegzaam is, en dat we naast de bijbel niets nodig hebben, volgens sommigen zelfs de Heilige Geest niet. En van het moment dat je zoiets verkondigt ben je mij helemaal kwijt. De meeste protestanten hebben trouwens het anglicaanse ‘bijbel, traditie, rede en ervaring’ wel min of meer overgenomen, wat niet onlogisch is.

In het extreme getrokken is ’sola scriptura’ natuurlijk een utopie, en zelfbedrog zelfs als je gelooft dat je ‘alleen de bijbel’ kan volgen, zonder interpretatie en traditie en dergelijke. Je kan de bijbel gewoonweg niet lezen zonder interpretatie, en eigenlijk ook bijna niet zonder een traditie te volgen, hoe hard je ook zou proberen. En bovendien, de bijbel is maar de vinger die naar de maan wijst, het boek dat ons God moet leren kennen, en waar onze relatie met christus door groeit.

Over die interpretatie… Iedereen leest een text iets anders, en verschillende mensen gaan in dezelfde woorden een heel andere betekenis zien, natuurlijk afhankelijk van voorkennis, persoonlijkheid, intelligentie, etc… Zo ook met veel bijbeltexten, geef dezelfde bijbeltext aan 3 verschillende mensen en veel kans dat je verschillende nuances of zelfs interpretaties krijgt… Bovendien hebben we het probleem dat de bijbel vertaald is uit een andere taal van een heel andere cultuur, met heel andere begripsafbakeningen, en leggen wij zowiezo andere verbanden en connecties bij bepaalde woorden, en missen wij linken die voor de oude joden logisch geweest waren…
Hetzelfde met traditie… Traditie is iets onvermijdelijks, en wordt gevormd zogauw je een paar keer iets doet. Als je in groep iets één keer op dezelfde manier doet, dan is de kans groot dat je dat zo blijft doen. Hetzelfde met bijbelinterpretaties. Kans is groot dat we de kans niet krijgen omonbevooroordeeld te lezen wat er staat in de bijbel, omdat we in bijbelstudies en andere al geleerd hebben hoe we het moeten interpreteren…

De onvermijdelijke conclusie is dus: We kunnen geen bijbel lezen zonder te interpreteren… En onbewust gaan we altijd traditie volgen, of we het nu willen of niet… Dan komt de vraag, hoe moeten we de bijbel interpreteren, en wie mag de bijbel interpreteren. Simplistisch voorgesteld: van de reformatie mag en kan elke gelovige dat. Maar hoe zit het dan met al die tegenovergestelde interpretaties, en al die discussies over wat bijbelverzen juist betekenen? Kunnen we als mens de bijbel wel ten volle vatten?

Dan komen we op een heel belangrijk punt, dat ik al zijdelings heb aangeraakt: We hebben wél de Heilige Geest nodig om de bijbel te kunnen begrijpen. De letter doodt maar de Geest maakt levend. Als we door het lezen van de bijbel niet dichter komen bij de Levende God, wat voor zin heeft het dan? We aanbidden niet de Bijbel, maar de drie-ene God, die ons dichterbij gebracht wordt door de bijbel, maar het Levende Woord is in de eerste plaats Jezus, niet de opgeschreven woorden van de bijbel.

Hoe lezen we dan de bijbel? Samen met de Heilige Geest! wie interpreteert de bijbel het best? Niet de paus en zijn magisterium, noch de geleerde theoloog die alles rationeel benadert, maar de gelovigen die samen met de Heilige Geest op weg zijn… Persoonlijk ben ik dan ook meer voor een “woord en Geest” benadering dan een éénzijdig hameren op ’sola scriptura’… Bovendien, Christen ben je nooit alleen, het gaat niet over één gelovige en de bijbel, het gaat altijd over een gemeenschap van gelovigen en de bijbel. Dat lijkt me een derde belangrijk punt: als gelovigen samen met de hulp van de Geest de bijbel lezen, en proberen te leven… Of zoals ik wil samenvatten met de woorden van Joe Baker van the anabaptist network: Interpretatie is de taak van een gemeenschap van gelovigen vervuld met de Heilige Geest, die willen wandelen in de voetsporen van Jezus.

shalom

Bram

Ik geloof in God de Vader, Almachtige Schepper van hemel en aarde

“Ik geloof in God de Vader, Almachtige Schepper van hemel en aarde”

Voor wie het niet herkend heeft: dat is een verwoording het eerste vers van de christelijke geloofsbelijdenis (zowel de apostolische als de niceaanse voor de kenners onder ons), de eerste woorden dus van wat christenen door de eeuwen heen als de kern van hun geloof hebben beleden. En niet alleen Christenen, maar ook de andere monotheïsten geloven in God als de Almachtige Schepper van Hemel en aarde! God als Schepper is een idee dat veel mensen intuitief aanvoelen zelfs…

Maar dat ‘God als Schepper’-idee is spijtig genoeg een onderwerp van verhitte maar heel eenzijdige discussies geweest in moderne tijden. A(nti)theïsten hebben de darwiniaanse evolutiegedachte als bewijs tegen God gebruikt (als alles ‘door toeval ontstaan is’ dan is een God niet nodig als Schepper) en Christenen zijn dan als verdediging van God de Schepper de creationistische scheppingswetenschappen beginnen opbouwen en proberen te bewijzen dat de alles wat in het begin van genesis staat ‘letterlijk waar’ is. Dat de aarde maar 10.000 jaar oud is, en dat alles op 6 letterlijke dagen geschapen is, blabla… Het grote probleem is dat we zo in een ‘nietes-welles’ spelletje verzanden, waarbij het gevoel krijg dat de rol van God als Schepper afhangt van de wetenschappelijke argumenten die wij kunnen ophoesten ‘tegen het evolutionisme’. En zo geven we het signaal dat iemand kan bewijzen dat ‘genesis niet klopt’ dat dan de hele bijbel niet klopt,en dat alles dan in elkaar stort.

sorry, maar zo zie ik het niet.

God is Schepper. Dat geloven we als Christen, en nog veel meer mensen geloven dat. En ja, het Scheppingsverhaal in genesis zegt dat, zij het in dichterlijke vorm. Maar de vraag blijft of we dat als een letterlijk wetenschappelijk verslag kunnen zien en op die manier kunnen dissecteren. Ik twijfel zelf aan, ook gezien genre en het feit dat de 2 verhalen in genesis 1 en 2 al mekaar lijken tegen te spreken bijvoorbeeld. Maar als het niet zo gebeurd is, dan blijft de waarheid dat God de wereld gemaakt heeft, en ik geloof dat het allemaal veel groter is dan wij als mens kunnen bevatten, en dat een gedicht misschien wel het enige is dat zoiets kan weergeven. De Schepping gaat om dingen die ons verstand te boven gaan, waat we geen woorden en begrippen voor hebben, en waar de wetenschap ook nooit alles over kan zeggen, zoals de bijbel ergens anders zegt het zichtbare is niet ontstaan uit het waarneembare…

Ik vrees ook dat we eigenlijk God als Schepper bitter  weinig eer doen door zijn rol te laten afhangen van een wetenschappelijk welles-nietes spelletje, dat gebaseerd is op één mogelijke lezing van het scheppingsverhaal… Zeker als we alle energie gaan steken in het verdedigen van ‘de Schepping’. Gods rol als Schepper komt niet in het gedrang als onze menselijke bedenksels die we zo wetenschappelijk mogelijk als we kunne op het scheppingsverhaal hebben gebouwd niet juist blijken. Als iemand mij kan overtuigen dat de aarde veel ouder is dan 10.000 jaar, en dat er lang voor de mens vanalle vreemde wezens op de aarde leefden, ok, fijn… We weten niet alles van de Schepping, maar dat gaat mijn geloof niet aantasten. Het maakt God alleen groter, en ons alleen kleiner… Hij is de pottenbakker, wij zijn de klei. Wat weet klei van een pottenbakkersschijf, of van de opbouw van een oven en van hoe die werkt.

Maar, hoe serieus nemen we dit alles eigenlijk? God is Schepper, wij zijn schepsel, en zowiezo is dat reden genoeg voor ons om Hem te eerbiedigen. En wij Christenen volgen ook nog eens de wet van Jezus, die begint met het liefhebben van God, de Schepper dus, met alles wat we zijn. Heb eerbied voor de Schepper. En ik vrees dat we dat nietind e eerste plaats  moeten gaan doen door te gaan discussieren over het hoe van de Schepping. We kunnen laten weten aan iedereen dat we in God als Schepper geloven, maar het is menselijke zelf-overschatting om te gaan zeggen ‘zo en zo en zo is de Schepping gebeurd’. Ik denk eigenlijk dat we de Schepper vooral eren door de Schepping in ere te houden. Dat is is dus niet alleen onszelf en alle anderen mensen (wat de tweede regel van het grote gebod zegt) maar ook de natuur.

Hoe kunnen wij Christenen zeggen de Schepper te eren als we er geen lire om geven dat Zijn Schepping serieus naar de haaien aan het gaan is? Hoe kunnen we zomaar meedoen met ons consumptiegedrag dat ro ofbouw pleegt op onze zuster, moeder aarde (woorden uit fransiscus’ zonnelied) Moeten wij als aabidders van de Schepper van hemel en aarde  niet juist met de grootste voorzichtigheid en respect omgaan met Zijn Schepping, waarvan wij deel zijn??? Ik heb nooit gesnapt dat christenen zo weinig geven om ecologie, of soms zelfs alles wat ‘groen’ is afdoen als verkeerd. Dat kan toch niet…

Daden zeggen meer dan woorden. Een mens kan nog zo hard proberen te bewijzen dat God de wereld gemaakt heeft op die en die manier, als hij verder niets anders doet dan meedoen met het kapotmaken van die wereld, is dat dan niet heel tragisch? Als God de Schepper is, dan kan dat ons alleen stil maken. Kijk naar de schepping, kijk naar de natuur, hoe majestueus. En toch is God zelf nog veel groter…

alle eer aan de Schepper!!!

shalom

Bram

wat gedachten van Bram de verwarde christen

hallo medechristentjes,

 

Ja, hier ben ik (Bram Cools!) dan toch terug met mijn ‘hallo medechristentjes’, na een ‘korte pauze’ en een ‘laatste’ keer begin ik nu toch opnieuw met het emailsgewijs doorsturen van gedachte over geloof, en hopelijk voor langer dan 1 briefje.. Deze eerste is een beetje een onsamenhangend samenraapseltje van gedachten misschien, maar het toont goed waar ik verder over wil schrijven, nadenken aan de slag gaan, en mezelf bekeren…

Ik zet deze dingen nu trouwens op mijn blog; zodat er daar gereageerd kan worden.. Verder ben ik ook mijn adressenlijst kwijt trouwens dus veel van mijn oude lezers zal ik niet meer bereiken hier mee… wees welkom om mee te reageren hier , mee na te denken en mee op stap te gaan… (terugmailen naar dit adres kan ook natuurlijk…)  

Bram

 

okay,…

waar beginnen we mee? Met ongeveer hetzelfde als toen die keer dat ik zogezegd het doek liet vallen over “hallo medechristentjes’:

 

 Ikzelf  ben dus ondertussen al een heel mensenleven ‘christen’, en ik vraag me hoe langer hoe meer echt af wat dat woord echt betekent. Wat betekent het om eenvolgeling te zijn van Jezus Christus? Af en toe  kijk ik rond in het Christelijk wereldje en vraag ik me af waar Jezus verstopt zit in het Christendom, er zit soms zo een verschil tussen de woorden van Jezus en ons, en een afstand van ongeveer 2000 jaar…. Er is genoeg christelijk spul te koop, van CD’s en boeken tot christelijke pepermuntjes of sudoku-puzzels (echt!) en op al mijn vragen ga ik op het internet niet één maar veel antwoorden vinde als ik zoek… Maar is dat wat Jezus bedoelde? Is dat wat ik nodig heb? Groei ik daarvan als Christen, of komt het Koninkrijk van God dichter zo?

 

Is het wenselijk of zelfs mogelijk het christendom te reduceren tot ‘geloof dit dit en dit, neem Jezus aan als redder en dan ga je naar de hemel en is het verhaal af”, of dan begint de discussie over ‘dit dit en dit’ en over wie wel en wie niet gered is… En daar kan een mens zo moe van worden… 

Was dat alles ooit de bedoeling? De eerste Christenen werden de ‘mensen van de Weg’ genoemd en hadden gewoon een heel andere levensstijl dan de rest van de maatschappij. Nergens wordt in de bijbel iets gezegd over simpelweg een een leerstellig ‘dit dit en dit’ aanvaarden en dan naar de hemel gaan als kern van de christelijke religie… Integendeel, als Jezus (of Johannes de Doper, of de oudtestamentische profeten) oproepen tot een ‘bekering’, waar gaat het dan over? Zeker niet over verstandelijk geloven, het gaat over een hele verandering van leven, niet in de eerste plaats van ideëen, maar een verandering van hart, van de hele mens. Zoals Jacobus die zegt dat geloof zonder werken dood is. Over relatie met God en de medemens als prioriteit van waaruit we leven. 

 

Veranderde mensen, veranderde harten, veranderde prioriteiten. Een leven dat om Jezus draait, dat God meer vertrouwt dan de wereld, en dan het geld. De eerste Christenen stelden echt God en de gemeenschap in liefde boven alles, en dat betekend. Ze weigerden de keizer als God te aanbidden, en weigerden mee te gaan in de wegen van de wereld. Integendeel ze leefden in bijna communistische groepjes samen, deelden wat ze hadden ook met de armen, en waren gewoon duidelijk ‘apartgezet’ (één van de vertalingen van het woord ‘heilig’ trouwens) en vormden zo een bedreiging voor de orde van de romeinse wereld (en werden om die reden vervolgd…)

 

En dan heb je onze wereld… Ik heb zeker als tiener veel preken gehoord over radicaal zijn als christen en dergelijke, al veel liedjes gezongen die zeiden

dat ik mij helemaal aan God geef, en ga maar verder… En toch blijft het maar bij die woorden. Ik ben niet radicaal anders. Ik geef God niet de eerste

plaats, en liefde tot de medemens niet de tweede plaats. In theorie zou ik dat willen, maar kan ik mij daar zelfs maar iets bij voorstellen? God echt de

eerste plaats geven en prioriteit maken voor alles, inclusief al mijn bezittingen, interesses, reputatie en alles? Het is zo makkelijk gezongen allemaal,

maar bestaat zoiets wel in de praktijk? Hoe verschillen wij van ‘de wereld’? Kan een niet-christen aan ons zien dat we anders zijn? Zou een onderzoeker die zonder de bijbel te kennen christenen gaat ooit onderzoeken ooit iets merken van het grote gebod om God boven alles en onze naaste als onszelf te zien? Iets van de woorden van Jezus die bol staan van een schandalige liefde die we zouden moeten hebben, waarbij we zelfs onze vijanden lief moeten hebben, onze andere wang toekeren, ons hemd erbij geven als ze onze jas eisen (of onze GSM als ze onze mp3-speler willen pikken?) geld uitlenen aan wie niet kan terugbetalen?
Of hebben we gewoon de ‘ikke en de rest kan stikken’-mentaliteit van de wereld, consumeren we gewoon mee in het koninkrijk van de mammon, en is ons christendom maar een hobbie als een andere?

 

ik wil het niet meer zo…

 

Vader, Zoon, Heilige Geest
Leer mij U liefhebben boven alles,
en mijn naaste als mijzelf
niet in woorden
maar in het echte leven

 

Laat Uw Koninkrijk Komen
Uw wil gebeuren op aarde
zoals in de hemel

 

shalom

 

Bram

creationisme versus evolutie

hallo mensen

Ik geloof in God, Schepper van Hemel en Aarde.
Ik geloof dat de eerste hoofdstukken van genesis waarheid vertellen.

Ik geloof ook niet in het evolutieverhaal, zeker niet in de atheistische versie waarbij alles uit het niets is ontstaan en per toeval geworden is wat er nu is. Maar ik heb evengoed moeite met de wetenschap van het creationisme, omdat men mij teveel krampachtige drogredeneringen, vreemde bijbelconstructies en dergelijke heeft voorgeschoteld om mij nog te overtuigen.

Ik herhaal, ik als Christen geloof in God, Schepper van hemel en aarde!! Ik geloof dat de eerste hoofdstukken van genesis waarschijnlijk de best mogelijke weergave van de Schepping zijn.

Maar geen enkele wetenschap die pretendeerde te kunnen expliceren hoe de wereld is ontstaan heeft mij ooit overtuigd vrees ik. En ik ben tot de conclusie gekomen dat dat eigenlijk niet meer dan logisch is, het onstaan van de wereld ligt buiten het terrein van de wetenschap. Zeker een wetenschap die puur materialistisch is opgebouwd zal nooit iets zinnig kunnen vertellen over de Schepping, want het zichtbare is niet onstaan uit het waarneembare… Alle pogingen van de mens om het onstaan van de wereld wetenschappelijk te verklaren zijn nog een deel avn de overschatting die we van de verlichting geërfd hebben, al hebben de creationisten dat meestal niet door…

Wat kunnen wij als potten zeggen over de pottenbakkersschijf die de Pottenbakker gebruikt heeft, of over de klei waar we uit gemaakt zijn en waar die vandaan komt, over de mechanismen van de oven waarin we gebakken zijn?.Als we al een herinnering zouden hebben aan het atelier van de pottenbakker zou heb vreemd zijn. Om de Schepping te beschrijven zouden we woorden nodig hebben waarachter zich geen begrip kan vormen in ons brein, en zouden er dimensies moeten kunnen uitgetekend worden die ons 3D+1 tijdsdimensie bevattingsvermogen te boven gaan, want wat was er voor ons dimensiestelsel werd ingesteld???

Sommigen zouden het intellectuele zelfmoord noemen, anderen zouden het woord oorsprongsagnost gebruiken, maar ik ben gewoon bang dat we eigenlijk niet veel kunnen zeggen over de Schepping. Het verhaal dat opgetekend staat in genesis is de beste aanwijzing die God ons gegeven heeft, waar we het mee moeten doen. Als het niet letterlijk als geschiedsschrijving gelezen kan worden, dan nog is een mythe de beste manier om de meeste waarheid over het onstaan van de wereld weer te geven…

Het doet er niet toe, we moeten de details van de Schepping niet wetenschappelijk uitgelegd krijgen, dat zou ons toch niet veel zeggen… We moeten de Schepper vertrouwen… Hij heeft alles in Zijn hand, en Zijn gedachten zijn groter dan onze sprookjes!! Trouwens als er één lelijke scheppingmythe is, dan is the toch wel het big-bang+evolutie-verhaal…

shalom

Bram

Sex, Liefde en God…

(dit is deel van een oudere blog, ooit als 1 geheel gepost op www.myspace.com/bramc in het engels, en nu vertaald en in 2 geknipt en wat uitgebreid…)

Over sex: Is er één onderwerp dat zo over-gehyped wordt in deze wereld? Is er één onderwerp dat zo misbruikt wordt? En ondanks dat iedereen ermee gebombardeert wordt in deze wereld heeft het mij nooit kunnen interesseren, toch op de manier zoals het in deze wereld wordt verkocht.

Je hebt het recht om mij naief te noemen voor mijn perceptie ervan, maar hier is mijn versie: Heel mijn leven ben ik vrijgezel geweest, en voordat ik de relatie begon met het meisje dat mijn vrouw is geworden had ik zelfs nog nooit een meisje gekust… Sommige mensen geloven het niet als ik het zo vertel, maar voor mij is dat de natuurlijke manier, en gewoon heel logisch: samen alles ontdekken… Ze is mijn beste vriend, minnaar, het grootste geschenk dat ik ooit van God gekregen heb, en onvervangbaar. Ik ben er mij heel goed bewust van dat zoiets maar één keer in een leven kan voorkomen. En dat het voor veel mensen bijna buitenaards klinkt om zoiets te horen waarschijnlijk…

Liefde is iets vreemds… Het is vreemd als iemand zoveel van je houdt zoals zij doet met mij. Het is vreemd wanneer iemand zoveel over je weet, inclusief al de duistere dingen van jezelf die je haat, en toch nog meer van je houdt dan je zelf kan snappen. Het hele Eros gedeelte is maar een deeltje van het grote geheel, en liefde zou er ook nog zijn zonder sex, en zou nog steeds kompleet en allesomvattend zijn in een sexloze wereld… Natuurlijk is het wel een deel van de relatie, en ook iets heel speciaal voor ons juist omdat we het allemaal samen hebben kunnen ontdekken. Het kan alleen deel zijn van onze relatie, en niet iets op zichzelf… Het is maar een uitdrukking van iets dat zelf veel dieper ligt, het is jezelf geven, letterlijk één worden, en heel kwestbaar zijn zonder dat je ergens bang voor moet zijn… Een uitdrukken van liefde, een liefde die 2 levens heeft samengebonden, die nooit perfet zullen zijn, maar dat maakt niet uit, juist de imperfecties maken het veel mooier!

Als iemand op die manier van je houdt, en je dan beseft en voelt dat God zelf nog meer van je houdt, met een liefde die onbeschrijfelijk veel groter is, dan kan je niet veel meer doen dan erin wegzinken.

Liefde is datgene wat ertoe doet… Geen geld, bezit, werk, of sex…

Love is the first law!!

The love that you have given is what matters in the end!!

shalom

Bram