Wat doe jij hem cadeau voor valentijn?

Ben ik de enige die geirriteerd was om de laatste dagen dat redelijk erotisch getinte (dat was de bedoeling toch) reclametje te zien elke keer dat ik hotmail opende? “Wat doe jij hem cadeau voor valentijn” was de vraag, en ik heb er niet op geklikt om te weten welk antwoord ze suggereerden, maar de vreemd ingepakte bijna blote vrouw met haar onsmakelijk uitbollende borsten ging er voor mij toch iets over… De relevantie van zo’n reclame bij hotmail zie ik ook al helemaal niet in, en persoonlijk voel ik mij door zoiets zowel beledigd als man dan als het beetje femminist dat ik toch wel ben…

Over Valentijn wil ik het niet speciaal hebben, dat is nog een maand ver, dus waarom nu al reclame daarvoor? Maar dan gaan we naar (denk ik) de boodschap van de reclame. De vrouw op het prentje heeft een (naar de normen van deze maatschappij waarnaar de meesten van ons paloviaans geconditioneerd zijn) perfect lichaam, maar de meeste meisjes en vrouwen niet, wat vooral complexen geeft… Dus dan willen ze aantrekkelijk zijn voor hun man/vriend, die dezelfde reclame ziet, en dat proberen ze dan maar met de spullen waar de reclame voor staat zeker????

Het sexisme van onze beeldcultuur irriteert mij persoonlijk al een hele tijd. En om nu eens niet als eerste over de degradatie van de vrouw te beginnen: ik voel mij als man met al die beelden constant gedegradeerd tot één of ander beest dat alleen op basis van sexuele impulsen weetikwat voor rommel zou moeten kopen. Sorry, maar dat is zwaar degraderend, én een respectloze aantasting van mijn menselijkheid, en dat is het voor beide geslachten. De vrouw wordt gebruikt en ontdaan van alle persoonlijkheid tot ze niets anders is dan een lustobject, een soort virtuele prostitué die zich in onze fantasie nestelt om onze gedachten te vullen met sex. Lege, liefdeloze sex, die niets met relaties of liefde te maken heeft…

Maar wacht eens even; Als volgeling van Christus geloof ik ook in het ‘wie met begeerte naar een andere vrouw kijkt pleegt in zijn hart echtbreuk’. Niet dat het verkeerd is om naar vrouwen te kijken an sich, maar het gaat om de gedachten die je erbij hebt, en de gevoelens die je erbij oproept/toelaat. Overspel in je hoofd is zonde, het is gewoon verkeerd, hoe logisch het voor velen ook moge zijn. En laat dat nu net het principe zijn waar al die reclame op gebaseerd is. Hoe dikwijls wordt niet in de eerste plaats de schoonheid van de vrouw ge-etaleerd, maar gewoon haar sekseule aantrekkelijkheid, en wij worden constant geconditioneerd om niets anders te zien in een vrouw dan haar ‘sexiness’…

Kunnen we de schoonheid van de vrouw echt niet afbeelden zonder ze de hele tijd te misbruiken om sexuele impulsen te creëeren die kant noch wal raken? Kunnen we alstublieft stoppen om die degraderende technieken te gebruiken om onze consumptie-drift aan te sturen en het rijk van de mammon verder op te bouwen, en tegelijk onze menselijkheid af te breken? Mijn vrouwbeeld hoeft niet pavloviaans geconditioneerd te worden op een ongezond onnatuurlijk ideaal, dat vrouwen frustreert en mannen ook alleen maar desilusies geeft. Op die manier maak je de oorleg der sexen alleen maar groter.

Ik wil een vrouwbeeld dat gebaseerd is op hoe God de vrouw gemaakt en bedoeld heeft, als gelijkwaardig aan de man, als gelijke, en een vrouwbeeld waarvan de sexuele aspecten geconcretiseerd worden in mijn eigen vrouw, en niet in beelden en fantasiên die ze mij proberen te verkopen. Die intieme zone in mijn is van mij, en mijn eigen vrouw, niet van de reclamewereld, de porno-industrie, of het rijk van de mammon!!!

Ik weet niet meer wie er ooit gezegd heeft dat het peil van een beschaving te meten valt aan hoe ze vrouwen behandelt, en als dat zo is is het niet echt goed met ons gesteld… In naam van vanalle progressie en vrije wil gebruiken we de vrouw nog altijd als lust-object…

Kan ze niet gewoon onze moeder, vriendin, lief, vrouw en dochter zijn? Zo is het toch bedoeld, niet?
shalom

Bram

sex en huwelijk twee: huwelijk en ‘ongehuwd’ samenwonen

gegroet;

Dit is dus deel twee van mijn ‘studie’ over het huwelijk die al heel lang in mijn hoofd zit en er nu blogmatig uitkomt… Waar beginnen we? Zoals ik in deel één http://brambonius.wordpress.com/2007/10/21/sex-en-huwelijk-een-een-vlees gezegd heb is het huwelijk niet een verzinsel van de mens, maar een scheppingsorde, een essentieel deel van mens-zijn zoals God dat geschapen heeft. We kunnen daar als mens we structuren rond bouwen, maar het definieren van wat een huwelijk is is iets dat door God zelf gedaan is, en dat boven alle menselijke wetten staat. Zoals Jezus in de discussie in Marcus 10 met de farizeëers aantoont door niet verder te gaan op de wet maar terug te gaan naar de Schepping van de mens als man en vrouw, iets wat dus algemeen over de hele mensheid gaat…Het idee dat een huwelijk alleen door de staat kan worden ‘gesloten’ van onze cultuur (en zelfs in de belgische grondwetstaat) is één grote illusie, en menselijke zelfoverschatting.

Wat is dan de waarde van een ‘officieel huwelijk’? In zo ongeveel elke cultuur is er een vorm van huwelijk, waarbij een koppel een gezin vormt (soms zijn er ook meerdere verbintenissen, zoals polygamie of polyandrie, maar ook deze zijn dikwijls levenslang) en elke cultuur heeft zijn eigen manier van een huwelijk te structureren en bevestigen. Zelden gaan mensen zonder meer bij mekaar wonen om een gezin te vormen dat door de samenleving als dusdanig wordt geaccepteerd. Hoewel dat zeker wel bestaat, zoals de huwelijken ‘in common law’ in bepaalde delen van America. Maar meestal bevestigen mensen hun relatie als een verbond aan de samenleving en/of aan God met een feest en een ceremonie waarbij beloften worden uitgesproken. Dat is natuurlijk niet meer dan logisch.

Beloftes van trouw zijn een logisch deel van een relatie. Belangrijk is in de eerste plaats dat die gemeend door de partners aan elkaar zijn uitgesproken, maar een koppel is niet alleen. Als Christen is het belangrijk om god te betrekken in zo’n belangrijk deel van jezelf, en ook de gemeenschap en dikwijls ook autoriteiten vragen bevestiging van de vorming van een gezin.

Maar wat is de kern van een ‘wettelijk huwelijk’? Niets anders dan een omkadering waarbij een ‘één vlees’-relatie aan de autoriteiten besvetigd wordt als gezin… Als we even verder kijken dan onze neus lang is dan is een samenwoningscontract dus ook niets anders dan een soort van ‘wettelijk huwelijk’, maar dan wel in light-versie. Een contract dat niet uitgaat een blijvend karakter, en dus alleen maar het feitelijk hier-en-nu van een relatie beschermt. Maar het is niet omdat het woord ‘huwelijk’ niet gebruikt wordt dat het geen feitelijk huwelijk is of als dusdanig zou behandeld mogen worden…

We kunnen dus eigenlijk zeggen dat ongetrouwd samenwonen voor een koppel een oxymoron is, een term die zichzelf tegenspreekt, het is niet een vorm van ‘ontucht’, maar een ‘één vlees’-relatie, een gezin dat mogelijk naar meer volledigheid vraagt. Als het gaat om twee mensen die mekaar trouw beloofd hebben maar dat om een of andere reden niet aan de staat willen bevestigen als ‘huwelijk’, voldoet het eigenlijk aan alle kenmerken van een huwelijk, en het enige aanwezige probleem is van semantische aard, een definitieprobleem rond het woord ‘huwelijk’. Een koppel dat niet wil trouwen omdat ze dan sneller uiteen kunnen gaan als er iets misloop zondigt tegen hun relatie, omdat ze de ernst van hun relatie niet willen inzien, en in dat geval is ‘ongetrouwd samenwonen’ eigenlijk zelfbedrog: Praktisch gezien is het misschien makkelijker om uiteen te gaan, maar de band tussen 2 mensen met of zonder wettelijke bevestiging zal hetzelfde zijn. Emotioneel zal het even erg aankomen als een scheiding, want de binding zit niet in het huwelijk, de binding zit in de zielen van 2 mensen die een ‘één vlees’-relatie hebben…

Wat is vanuit christelijk oogpunt dan belangrijk? Dat we de ‘één vlees’-relaties serieus nemen, of ze nu wettelijk bevestigd zijn of niet. De mens is geschapen voor levenslange relaties, en seksuele relaties vragen zowiezo om de volledigheid om een gezin te worden… Als we ze dat onthouden dan zondigen we tegen het huwelijk…

En de kern moet liefde zijn natuurlijk…;

shalom

Bram

(alle commentaar is en blijft welkom…)

sex en huwelijk één: één vlees

Zoals ik al veel langer(bijna een jaar ondertussen) van plan was, ga ik eens beginnen met een poging tot het geven van een bijbelse uitleg over sex en huwelijk zoals ik die begrijp. Dit is deel 1, misschien komen er dus nog delen, hangt ook af van de reacties (als die er zijn…)

Waar beginnen we? Om te kijken naar de christelijke betekenis van het concept huwelijk stel ik voor dat we er eens de bijbel bij nemen, door de lens van de woorden van Jezus Christus zelf. Die haalt in Marcus 10 de woorden aan van het Scheppingsverhaal en geeft daar nog een toevoeging bij:

6 Van het begin der schepping heeft Hij hen als man en vrouw gemaakt; 7  daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten, en die twee zullen tot een vlees zijn. 8  Zo zijn zij niet meer twee, maar een vlees. 9  Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.

De context van deze woorden is een gesprek tussen Jezus en de farizeëers over echtscheiding. Inplaats van een verdere discussie over het huwelijk in de wetten van Mozes te houden, gaat Jezus opeens terug naar het definioeren van het huwelijk als iets veel universeler dan wettelijke definities: De schepping van de mens man en vrouw! De instelling van het huwelijk is dus duielijk niet zomaar kwestie van wetjes interpreteren, maar een universele scheppingsorde, die niet enkel telt voor het joodse volk, maar voor alle mensen. Wat niet meer dan logisch is, want ondanks de heel verschillende invullingen kennen bijna alle volkeren op deze aardkloot wel een vorm van huwelijk.

Zoals Jezus het uitdrukt is het héél sterk: Man en vrouw worden “één vlees” en zijn niet meer twee, maar één. Het huwelijk wordt hier van nature als een blijvende en onverbreekbare relatie gezien. Man + vrouw = één vlees.

De uitdrukking ‘één vlees’ heeft 2 betekenissen in de rabijnse traditie, want in deze woorden zijn gezin en een sexuele relatie synoniem aan elkaar. Man en vrouw worden samen een nieuwe eenheid, die niet verbroken dient te worden. (Dat is natuurlijk wel mogelijk, maar niet de bedoeling, levenslange relaties zijn de norm bijbels gezien, en als daarvan wordt afgweken worden mensen beschadigd…)

Nu gaan we over naar sex. Zoals net gezegd is sex hier synoniem voor huwelijk in de uitdrukking ‘één vlees’. Paulus zegt zelfs ergens dat wie sex heeft met een hoer één vlees met haar is, waarbij duidelijk is dat de zonde bij hoererij niet ligt in het sex hebben zonder relatie, maar dat het probleem veel dieper is: Die relatie is er (of zou er moeten zijn) bij elk sexueel contact. Elk sexueel contact legt een binding tussen twee mensen die eigenlijk een huwelijk zou moeten worden, want elke ‘één vlees’-relatie vraagt om volledigheid, om het worden van een volwaardig gezin. Dat omvat dus uiteindelijk liefde, sex, blijvendheid, samenwonen als gezinseenheid, bevestinging van de relatie aan de maatschappij, en kinderen. Het is niet zo dat een relatie die één of meerdere dingen mist (of nog niet heeft) er geen is, maar uiteindelijk vraagt elke ‘één vlees’ relatie die volledigheid om tot zijn recht te komen!

Het huwelijk heeft dus niet zoveel te maken met wettelijke instellingen of menselijke definities. Die kunnen het huwelijk wel beschermen of overkoepelen, maar niet definieren, want de definitie is er al van bij de Schepping. Zo zal het ontkennen van het definitieve karakter van een huwelijk in een één vlees-relatie (“wij trouwen niet maar wonen samen”) niet tegengaan dat een relatie toch vraagt om volledigheid, en emotioneel zal het uiteengaan van deze relatie even sterk en vernietigend zijn als een scheiding. Een ‘één vlees’-relatie is een feitelijk iets, zelfs al wordt het niet erkend.

Een opmerking: In deze ‘realistische’ benadering van het huwelijk bestaat er niet zoiets als ‘voorhuwelijkse seks’, maar is er een veel groter probleem, namelijk het niet erkennen en zelfs het aborteren van ‘één vlees’-relaties die nooit de kans zullen krijgen om een volwaardig gezin te worden (wettelijk getrouwd of samenwonend is daarbij niet zo belangrijk) Sex is iets heel belangrijk, het is een één-worden van twee personen, en daarbij wordt een gezin verwekt, dat vraagt om uit te groeien tot een volwaardige relatie!!! ‘Sex zonder huwelijk’ is dus duidelijk een groot probleem, omdat je wel de vleselijke bevestiging hebt van de relatie, maar al de rest niet, ‘Wel de lusten niet de lasten’…

Ik hoop dat jullie dit kunnen volgen…

shalom

Bram

Sex, Liefde en God…

(dit is deel van een oudere blog, ooit als 1 geheel gepost op www.myspace.com/bramc in het engels, en nu vertaald en in 2 geknipt en wat uitgebreid…)

Over sex: Is er één onderwerp dat zo over-gehyped wordt in deze wereld? Is er één onderwerp dat zo misbruikt wordt? En ondanks dat iedereen ermee gebombardeert wordt in deze wereld heeft het mij nooit kunnen interesseren, toch op de manier zoals het in deze wereld wordt verkocht.

Je hebt het recht om mij naief te noemen voor mijn perceptie ervan, maar hier is mijn versie: Heel mijn leven ben ik vrijgezel geweest, en voordat ik de relatie begon met het meisje dat mijn vrouw is geworden had ik zelfs nog nooit een meisje gekust… Sommige mensen geloven het niet als ik het zo vertel, maar voor mij is dat de natuurlijke manier, en gewoon heel logisch: samen alles ontdekken… Ze is mijn beste vriend, minnaar, het grootste geschenk dat ik ooit van God gekregen heb, en onvervangbaar. Ik ben er mij heel goed bewust van dat zoiets maar één keer in een leven kan voorkomen. En dat het voor veel mensen bijna buitenaards klinkt om zoiets te horen waarschijnlijk…

Liefde is iets vreemds… Het is vreemd als iemand zoveel van je houdt zoals zij doet met mij. Het is vreemd wanneer iemand zoveel over je weet, inclusief al de duistere dingen van jezelf die je haat, en toch nog meer van je houdt dan je zelf kan snappen. Het hele Eros gedeelte is maar een deeltje van het grote geheel, en liefde zou er ook nog zijn zonder sex, en zou nog steeds kompleet en allesomvattend zijn in een sexloze wereld… Natuurlijk is het wel een deel van de relatie, en ook iets heel speciaal voor ons juist omdat we het allemaal samen hebben kunnen ontdekken. Het kan alleen deel zijn van onze relatie, en niet iets op zichzelf… Het is maar een uitdrukking van iets dat zelf veel dieper ligt, het is jezelf geven, letterlijk één worden, en heel kwestbaar zijn zonder dat je ergens bang voor moet zijn… Een uitdrukken van liefde, een liefde die 2 levens heeft samengebonden, die nooit perfet zullen zijn, maar dat maakt niet uit, juist de imperfecties maken het veel mooier!

Als iemand op die manier van je houdt, en je dan beseft en voelt dat God zelf nog meer van je houdt, met een liefde die onbeschrijfelijk veel groter is, dan kan je niet veel meer doen dan erin wegzinken.

Liefde is datgene wat ertoe doet… Geen geld, bezit, werk, of sex…

Love is the first law!!

The love that you have given is what matters in the end!!

shalom

Bram