‘blog van Brambonius’

november 11, 2007

sex en huwelijk twee: huwelijk en ‘ongehuwd’ samenwonen

Filed under: bijbel, Christendom, Liefde, samenleving, seksualiteit, theologie — Tags: , , , , , , — brambonius @ 1:39 pm

gegroet;

Dit is dus deel twee van mijn ‘studie’ over het huwelijk die al heel lang in mijn hoofd zit en er nu blogmatig uitkomt… Waar beginnen we? Zoals ik in deel één https://brambonius.wordpress.com/2007/10/21/sex-en-huwelijk-een-een-vlees gezegd heb is het huwelijk niet een verzinsel van de mens, maar een scheppingsorde, een essentieel deel van mens-zijn zoals God dat geschapen heeft. We kunnen daar als mens we structuren rond bouwen, maar het definieren van wat een huwelijk is is iets dat door God zelf gedaan is, en dat boven alle menselijke wetten staat. Zoals Jezus in de discussie in Marcus 10 met de farizeëers aantoont door niet verder te gaan op de wet maar terug te gaan naar de Schepping van de mens als man en vrouw, iets wat dus algemeen over de hele mensheid gaat…Het idee dat een huwelijk alleen door de staat kan worden ‘gesloten’ van onze cultuur (en zelfs in de belgische grondwetstaat) is één grote illusie, en menselijke zelfoverschatting.

Wat is dan de waarde van een ‘officieel huwelijk’? In zo ongeveel elke cultuur is er een vorm van huwelijk, waarbij een koppel een gezin vormt (soms zijn er ook meerdere verbintenissen, zoals polygamie of polyandrie, maar ook deze zijn dikwijls levenslang) en elke cultuur heeft zijn eigen manier van een huwelijk te structureren en bevestigen. Zelden gaan mensen zonder meer bij mekaar wonen om een gezin te vormen dat door de samenleving als dusdanig wordt geaccepteerd. Hoewel dat zeker wel bestaat, zoals de huwelijken ‘in common law’ in bepaalde delen van America. Maar meestal bevestigen mensen hun relatie als een verbond aan de samenleving en/of aan God met een feest en een ceremonie waarbij beloften worden uitgesproken. Dat is natuurlijk niet meer dan logisch.

Beloftes van trouw zijn een logisch deel van een relatie. Belangrijk is in de eerste plaats dat die gemeend door de partners aan elkaar zijn uitgesproken, maar een koppel is niet alleen. Als Christen is het belangrijk om god te betrekken in zo’n belangrijk deel van jezelf, en ook de gemeenschap en dikwijls ook autoriteiten vragen bevestiging van de vorming van een gezin.

Maar wat is de kern van een ‘wettelijk huwelijk’? Niets anders dan een omkadering waarbij een ‘één vlees’-relatie aan de autoriteiten besvetigd wordt als gezin… Als we even verder kijken dan onze neus lang is dan is een samenwoningscontract dus ook niets anders dan een soort van ‘wettelijk huwelijk’, maar dan wel in light-versie. Een contract dat niet uitgaat een blijvend karakter, en dus alleen maar het feitelijk hier-en-nu van een relatie beschermt. Maar het is niet omdat het woord ‘huwelijk’ niet gebruikt wordt dat het geen feitelijk huwelijk is of als dusdanig zou behandeld mogen worden…

We kunnen dus eigenlijk zeggen dat ongetrouwd samenwonen voor een koppel een oxymoron is, een term die zichzelf tegenspreekt, het is niet een vorm van ‘ontucht’, maar een ‘één vlees’-relatie, een gezin dat mogelijk naar meer volledigheid vraagt. Als het gaat om twee mensen die mekaar trouw beloofd hebben maar dat om een of andere reden niet aan de staat willen bevestigen als ‘huwelijk’, voldoet het eigenlijk aan alle kenmerken van een huwelijk, en het enige aanwezige probleem is van semantische aard, een definitieprobleem rond het woord ‘huwelijk’. Een koppel dat niet wil trouwen omdat ze dan sneller uiteen kunnen gaan als er iets misloop zondigt tegen hun relatie, omdat ze de ernst van hun relatie niet willen inzien, en in dat geval is ‘ongetrouwd samenwonen’ eigenlijk zelfbedrog: Praktisch gezien is het misschien makkelijker om uiteen te gaan, maar de band tussen 2 mensen met of zonder wettelijke bevestiging zal hetzelfde zijn. Emotioneel zal het even erg aankomen als een scheiding, want de binding zit niet in het huwelijk, de binding zit in de zielen van 2 mensen die een ‘één vlees’-relatie hebben…

Wat is vanuit christelijk oogpunt dan belangrijk? Dat we de ‘één vlees’-relaties serieus nemen, of ze nu wettelijk bevestigd zijn of niet. De mens is geschapen voor levenslange relaties, en seksuele relaties vragen zowiezo om de volledigheid om een gezin te worden… Als we ze dat onthouden dan zondigen we tegen het huwelijk…

En de kern moet liefde zijn natuurlijk…;

shalom

Bram

(alle commentaar is en blijft welkom…)

4 reacties »

  1. Bedankt voor deel twee.

    Ik was hiermee ook aan het denken van het publieke aspekt van de huwelijk – dat wij dan ook aan de gemeenschap aankondigen dat wij nu man en vrouw zijn. Ik lees van Dirk Wusten dat sommige aspekten hier eigenlijk nogal nieuw zijn – i.e., sinds de 16de eeuw – http://www.dick.wursten.be/kerk_seks_huwelijk.htm – blijkbaar vòòr de 12de eeuw was wederzijdse toestemming in een huwelijk niet echt zo’n grote zaak voor de kerk (mogen wij hiermee blij zijn, alhoewel de notie “wil” werd soms dan ook overdreven) – en dan pas in de 16de eeuw met de concilium van Trente is de wederzijdse toestemming verplicht in de publieke bekendmaking van een huwelijk. Dus daarmee de “ja” woorden. Maar interessant genoeg klopt de geschiedenis hier met de worden van Christus in verband met de schepping – een van de primaire feiten hier is de seks zelf – met de seks is al de impliciete huwelijk.

    Wat ik ook apprecieer van de artikel van Dirk Wusten – zijn notie dat:
    “Door te huwen verschieten alle relaties binnen dat netwerk van kleur. Het zijn nu – letterlijk – allemaal buitenechtelijke relaties geworden. Ze moeten dus opnieuw bepaald worden.” Kan pijnlijk zijn voor je drinking buddies maar is een werklijkheid – en misschien op een of ander manier ook een opportunitiet voor iets nieuws ook onder al die nieuwe buitenechtelijke relaties.

    Van jouw artikel geniet ik van de herinnering dat Christus zelf ons refereert naar de schepping als hij het heeft over huwelijk. Christus zou het dan des te beter weten, gegeven Zijn rol in de schepping.

    Ik vond de stuk muziek dat je deed op je eigen publieke aankonodiging van het nieuw man-en-vrouw zijn (en dan ook gelijk de aankondiging dan van al die nieuwe buitenechtelijke relaties) erg mooi, dikke chapeau, bedankt Brambonius.

    Reactie door spacecat — november 11, 2007 @ 3:22 pm

  2. Vraag, hoe ziet u het als twee mensen die zich niet voor elkaar hebben bewaard een wettelijk huwelijk aangaan.
    Moeten ze naar de eerste partner terug waar ze ooit het eerst 1 vlees zijn geworden. Wordt het voor de staat en kerk gesloten huwelijk eigenlijk als overspel gezien in het licht van Marcus 10?

    Reactie door max — januari 24, 2008 @ 8:55 pm

  3. Geen overspel, maar polygamie: Het idee dat er maar één huwelijk tegelijk kan zijn is een modern idee, maar geen bijbels idee… Polygamie is minder goed dan monogamie en eigenlijk een spijtige zaak, maar zowiezo wel een realiteit, zelfs al wordt die door de wet of de publieke opinie niet meer herkend… Elke ‘één vlees’-relatie vraagt ervoor om tot een volwaardig huwelijk uit te groeien (paulus gebruikt de uitdrukking zelfs bij sex met een prostituée) en dat wordt niet tenietgedaan door een vorige binding…

    Teruggaan naar de eerste partner zou alleen een zinnige optie zijn in theorie als het voor allebei de eerste partner is, wat zeker ook niet altijd het geval is… Maar gaat in bijna geen enkel geval mogelijk zijn en waarschijnlijk niet veel goed doen…

    Ik heb trouwens mijn twijfels dat de seriele polygamie van scheiden en hertrouwen zoveel beter is dan ‘veelwijverij’ van andere tijden en volkeren waar wij zo op neerkijken… Dan is er meer te zeggen voor trouw blijven aan meerdere partners eigenlijk…

    shalom

    Bram

    Reactie door brambonius — januari 26, 2008 @ 1:58 pm

  4. […] Begin dit jaar ben ik binnengevallen in een zij-sprongetje van een discussie tussen de 2 joneses van de emerging church (Andrew en Tony) over huwelijk: ‘the emerging joneses and my anarchist marriage’. Een onderwerp dat ik gisteren verder heb aangeboord in ‘avatar and the core of the christian view on marriage‘ ,mede met inspiratie uit de avatar-film (en een onderwerp waar ik hier ook al over geschreven heb:  sex en huwelijk nul, één, twee. […]

    Pingback door ondertussen op mijn engelstalige blogpagina… « ‘blog van Brambonius’ — februari 5, 2010 @ 12:38 pm


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: