‘blog van Brambonius’

juni 18, 2009

Consumptiekapitalisme

Een volgende onderwerp om naar te kijken, dat niet echt onbelangrijk is: consumptiekapitalisme.

Als introductie een ‘parodie-geloofsbelijdenis’ die ik gepikt heb van Brian McLaren, die toch wel heel accuraat beschrijft hoe de wereld momenteel draait:

I believe in one God, economic growth,

maker of all goods, seen and unseen,

and I believe in Economic growth’s only son:

Capitalism,

who was conceived by the power of greed.

I believe in hapiness through owning and using more.

(It’s not just about owning,

it’s about owing more and more)

I believe in one holy,

catholic and apostolic economy,

and in the communion of unnacountable corporations.

de grootste prioriteit bij een ramp als 9/11

de grootste prioriteit bij een ramp als 9/11

Consumptiekapitalisme… Iets helemaal anders dan het kapitalisme uit de tijd van Marx, toen de arbeiders proletariërs waren die bijvoorbeeld 14 uur per dag in de mijnen werkten, en daarmee net genoeg verdienden om met hun gezin te overleven. Die barbaarse toestanden zijn gelukkig verleden tijd (toch hier) en we hebben het toch beter, niet? De arbeiders van vandaag zijn geen proletariërs, maar consumenten. Ze verdienen genoeg en hebben genoeg vrije tijd om goed te consumeren, en zo de globale economie te steunene, die om één of andere onzinnige reden zou moeten blijven groeien.

Wat is het resultaat? Roofbouw op onze zuster, moeder aarde en onze broers en zussen in de volkeren in andere landen, zodat wij in de westerse wereld toch maar onze onhoudbaar welvaartsniveau kunnen houden… In naam van de Mammon en één of andere vooruitgangsgedachte jagen we zo heel de planeet en zijn bewoners (inclusief de menselijk) richting afgrond. Reclame maakt steeds weer behoeften bij, dingen die nooit iemand nodig gehad heeft hebben we nu plots nodig en we kunnen niet zonder leven… We maken meer en meer spullen, die minder en minder lang meegaan, en verbruiken zo de grondstoffen van de aarde en produceren meer afval waar niemand weg mee weet.

Wie is verantwoordelijk? Iedereen en niemand. Aan de ene kant is elke consument mee verantwoordelijk voor het in stand houden van dit monster, aan de andere kant is het monster van de bureaucratie iets dat zichzelf in leven houdt, doet groeien, en alles inschakelt in zijn eigen allesverterende weg… Maar zoals ik al zei, eigenlijk zijn we allemaal mee schuldig, door mee te doen met een systeem dat niet genoeg heeft aan net genoeg produceren en consumeren als odig is, maar dat als een kanker steeds meer wil consumeren en produceren, consumeren en produceren.

De vraag is hoe we eruit stappen…

(wordt vervolgd)

shalom

Bram

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: