‘blog van Brambonius’

november 1, 2009

gemeenschap en/of kerk…

Eén van de voor mij opvallende dingen die Shane Claiborne vrijdag vertelde was over zijn niew monastieke gemeenschap waarin hij leeft (Ik veronderstel dat dat nog steeds ‘the simple way’ is): Hij vertelde over hoe ze samen leven, samen werken, samen bidden, en samen hun leven delen voor de armen in een huis dat vol is van gastvrijheid. Al behouden ze zich ook voor om sabbat te hebben en de deur niet open te doen als dat niet mogelijk is. Maar dus heel de week leven ze samen in Christelijke gemeenschap. En zondag gaan ze allemaal naar hun eigen kerk. De een naar een pinksterkerk, de andere naar de katholieke mis, of de traditionele protestantse kerk, of een huiskerk… Die manier van Eucumene spreekt me enorm aan. Eigenlijk is elke kerk maar een filiaal van de Kerk met grote K, het Lichaam waarvan Jezus zelf het Hoofd is.

Trouwens, ik weet momenteel zelf niet hoe ik dat kan veranderen in de praktijk, maar elke keer als ik hoor of lees over dat Christelijk gemeenschapleven heb ik het gevoel dat ik iets mis. iets dat misschien wel een hele missende dimensie van het evangelie omvat waar ik geen vat op heb momenteel… Als ik naar de eerste kerk kijk, en ik zie hoe ze alles verkochten en uitdeelden en gewoon het Koninkrijk uitleefden, zodat er geen armen en behoeftigen onder hen waren. Hoe ver van mijn leven en de manier van kerk-zijn die ik ken is dat niet..

Ik moet opeens ook denken aan iets dat Andrew Jones, de rondreizende missioloog me vertelde toen hij hier aan de Schelde kampeerde met zijn gezin. Hij vertelde over een groeiende beweging van Christenen ergens in Indië, waar ze geen zondagsamenkomst hebben. Het gaat om arme mensen, die elkaar door de week zien, en samenkomen in huizen en zo door de week, als de Christenen in Handelingen die elke dag bij mekaar kwamen om te bidden en het brood te delen. Ze hebben zoveel gemeenschap dat ze geen behoefte hebben aan zondagsamenkomsten.

Misschien hebben zij wel het beste deel gekozen.

Heer ontferm U…

shalom

Bram

2 reacties »

  1. Hallo Bram,

    Jammer je niet ontmoet te hebben bij het symposium.

    Je schrijft: “Misschien hebben zij wel het beste deel gekozen.” Mijn vraag is: Is het wel een keuze?

    Ook ik was en ben nog steeds onder de indruk van de verhalen e.d., maar bij het lezen van Clairborne’s (vertaalde) boek kwam ik aardig wat zaken tegen, waar ik zo mijn vraagtekens bij plaats. Er gaat best veel dwang vanuit in de dingen die hij zegt.

    Wat jij noemt over de eerste christenen in Handelingen, was dat niet gewoon een heel tijdelijke situatie van de Pelgrimgangers op het Loofhuttenfeest?

    En dan, de zeer dubieuze uitleg over de aankondiging van het oordeel ten aanzien van de scheiding van de bokken en de schapen. Gelezen? Theologisch onverteerbaar wat hij er van maakt. En dan die ondergrondse beweging van bijbelstudie e.d. Ik weet het nog zo net niet. De scepsis grooit, te meer daar de echt rijken NOOIT, maar dan ook NOOIT zover zullen gaan. Het zijn weer de gewetensvolle middenklassers die vervolgens gaan navelstaren of ze het allemaal wel goed doen.

    Reactie door John Miller — november 5, 2009 @ 9:31 pm

  2. Misschien is het idd minder keuze en meer noodzaak als armen in kleine huisjes die geen grote gebouwen kunnen hebben dat soort van zondagsloze structuur hebben… Maar De kerk uit handelingen had wel een gebruikelijke manier van samenkomen, kwam zowiezo in huizen samen (naast grotere gelegenheden) ik zie geen reden waarom dat het loofhuttenfeest zou moeten zijn.

    Welke interpretatie van de bokken en de schapen bedoel je? (ik kan het mij niet herinneren) Ik ben in mijn leven al veel interpretaties tegengekomen, waarvan de meeste elkaar tegenspraken.

    Dat de rijken nooit zover zullen gaan, is eng als je de woorden van Jezus ernaast legt over een kameel die sneller door het oog van de naald kruipt dan een rijke het Koninkrijk binnenkomt, niet? Zelfs al is dat oog van de naald een klein poortje in Jeruzalem en zegt Jezus erbij dat wat voor mensen onmogelijk lijkt voor God mogelijk is…

    Dat communale lijkt mij juist een heel sterk kenmerk van de eerste kerk (tot Constantinus eigenlijk) kijk naar hoe ze hun hebben en houden verkochten (of hoe annanias en saffira doodvielen toen ze deden alsof, Shane verwees daar zelfs naar, één van de moeilijkste bijbelstukjes die ik ken) en alles deelden en weggaven aan de armen. dat was denk ik hun manier om het Koninkrijk uit te leven, en het had ook wel indruk op de wereld, als een paar eeuwen later een Romeinse keizer zou zeggen dat die goddeloze Christenen niet alleen voor hun eigen armen zorgden, maar ook voor die van hen…

    Dat communaal leven is iets wat altijd terug gekomen is, na constantijn had je en kloosters, gemeenschappen allerhande, van Fransicus gaande tot de hippies, Amish, Hernhutters…

    Misschien is het idd te moeilijk voor ons. Wij middenklassers in europa zijn rijken. en de kerk stagneert. De huiskerk in china, die dan nog eens vervolgd wordt, groeit zoals geen andere kerk…

    Bram

    Reactie door brambonius — november 9, 2009 @ 8:50 am


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

%d bloggers op de volgende wijze: