‘blog van Brambonius’

december 9, 2010

boekbespreking: Andrew Marin – Love is an orientation

Titel: Love is an orientation, Elevating the conversation with the gay community
Auteur: Andrew Marin
Voorwoord door: Brian McLaren
Uitgeverij: IVP books
Jaar van uitgave: 2009
ISBN: 978-0-8308-3626-0
Taal: engels
quotering (op 5): *****

Holebi’s en conservatieve Christenen, het blijft dikwijls een moeilijke kloof om te overbruggen, waarbij er aan beide kanten serieuze problemen zijn met de andere kant. Beide groepen zitten vol met oordelen over de andere, en veel dialoog is er dikwijls dan ook niet, eerder wederzijdse afkeer en afwijzing, en mensen die diep gekwetst zijn tot in de kern van wat ze als hun identiteit beschouwen.

De Amerikaan Andrew Marin staat zelf aan de kant van de conservatieve Christenen. Hij is de stichter van de naar hem genoemde Marin foundation, die probeert bruggen te bouwen tussen de holebi-gemeenschap en evangelische Christenen, zonder één van de kanten tekort te doen. Zijn boek is een belangrijke stem in een zeer moeilijke discussie, die meestal zelfs uit de weg wordt gegaan ofwel doodgeschreeuwd met moordende wederzijdse veroordelingen.

Het verhaal van Andrew is interessant. Als homofobe student in een conservatieve Christelijke omgeving, die woorden als ‘gay’ en ‘faggot’ als scheldwoord gebruikte, krijgt hij de schok van zijn leven als zijn drie beste vrienden, 2 meisjes en een jongen, onafhankelijk van elkaar op ongeveer 3 maanden tijd ‘uit de kast komen’ en aangetrokken te blijken zijn tot hetzelfde geslacht. Andrew’s wereld stort in elkaar, en hij gaat op zoek naar antwoorden op zijn vragen (gaan zijn vrienden nu per definitie naar de hel?) en dat doet hij heel grondig: hij kiest ervoor om zich onder te dompelen in de homo-scene, om de wereld die hij niet kent te leren kennen. (Hij woont trouwens nog steeds als getrouwde hetero-man met zijn gezin bewust in een homo-buurt)

Langzaam leert hij een heel andere wereld kennen, met nieuwe vrienden, en leert hij de mensen kennen achter wat voor sommige conservatieve religieuze mensen alleen maar een theologische kwestie is, mensen die gediscrimineerd worden, mensen die vriendschap en liefde zoeken zoals iedereen, en soms mensen die zeer zwaar gekwetst zijn door zij die zich Christen noemen, maar die blijkbaar toch niet met zoveel liefde omgaan met wie anders is, zoals Christus zelf deed.

In het boek vinden we verder een interessante beschouwing op alle bijbelverzen (6 in totaal) die gebruikt worden om homoseksualiteit als zonde te categoriseren, alsmede als een aantal interessante beschouwingen vanuit het standpunt van de holebi-wereld die naar het Christendom kijkt. Zelfs al is de Amerikaanse situatie soms sterk verschillend dan nog denk ik dat we veel kunnen leren van de houding van Andrew’s ervaringen en houding.

Een boek als dit zal een aantal mensen teleurstellen. Sommigen zullen vinden dat Andrew te ver gaat aan de ene kant, anderen dat hij niet ver genoeg gaat. Maar of we met de theoretische theologie eens zijn of niet (hij laat zelf een aantal dingen in het midden), de praktijk van Andrews leven is een goed voorbeeld van iemand die Jezus volgt op het vlak van de liefde voor zij die door velen afgewezen worden, en dan tragisch genoeg vooral door religieuze mensen…. Een boek dat ons herinnert aan wat we als volgeling van Jezus eigenlijk zouden moeten weten: Mensen zijn belangrijker dan ons gelijk halen… En als Christen is het verkeerd om neer te kijken op eender welke bevolkingsgroep, en mogen we niemand afschrijven!

Een aanrader dus voor evangelische en andere Christenen om hun blik te verruimen en de ogen open te doen voor de mensen achter wat soms bekeken wordt als een ‘theologische kwestie’, en naar hen te kijken met Jezus’ ogen.

shalom

Bram

Advertenties

april 29, 2010

over Porno-modellen en menselijke waardigheid

Vannacht in een droom had ik een sensibiliseringssysteem voor porno ontworpen, die mij in mijn droomoestand heel mogelijk leek om uit te voere. Nu ben ik daar sinds ik wakker ben natuurlijk veel van kwijt, en lijkt het mij veel minder voor de hand liggend, maar toch ik dacht dat ik het beter even kon neerschrijven zoals ik het mij herinner, om te delen met de wereld…

Zelfs helemaal losstaand van mijn geloof als Christen vind ik gewoon als mens dat het idee porno gewoon een bar slecht idee is, dat de menselijke waardigheid enorm devalueert. Op een afbeelding van iemands lichaam zitten geilen gaat meestal samen met het reduceren van die persoon tot alleen maar een lichaam, en een reductie van dat lichaam tot alleen maar een aantal organen die sexueel genot kunnen geven. Eender welke vrouw (of man) verdient het niet om op die manier commercieel gedehumaniseerd te worden. en daar geld mee verdienen is gewoon ongelofelijk laag!

Ook bijvoorbeeld het gebruiken van afbeeldingen  sexy vrouwen om iets mee te verkopen dat er totaal niets mee te maken heeft vind ik heel degraderend voor beide geslachten. Niet alleen vrouw-onvriendelijk, maar het is ook even seksistisch naar de andere kant toe. Ik als man word maar verondersteld dat ik op die vrouwen zou geilen en dan weet ik welke rommel wil kopen. sorry. Dat is beneden alle peil. Het beledigt mij, en haar, en het verlaagt de menselijkheid mensen die wel geconditioneerd zouden zijn om erin te lopen. Ik vind eigenlijk al lang niet dat ik zoiets maar moet pikken! Maar wat kan je eraan doen? Ik ben niet het type dat zomaar brieven gaat schrijven naar bedrijven en zo. En wat een bierkaai ook moge zijn, ik ga er niet tegen vechten. Ik ben geen ridder die windmolens aankan, laat staan echte draken…

(En ik heb het hier nog niet eens over pubers die voor ze seksuele ervaring hebben volgepompt worden met onrealistische beelden van seks en het andere geslacht, wat enorm destructief kan zijn voor hun latere relaties. En ik weet dat leeftijdsgrenzen voor porno al bestaan en geen zin hebben in de praktijk dus een oplossing zou ik niet kunnen geven. Behalve misschien sensibilisering over dit soort dingen tijdens voorlichtingslessen)

Elke vrouw of man is een persoon, en niet alleen een lichaam. (als Christen zou ik zeggen, geschapen in het beeld van God, maar vermits dat telt niet als argument voor anders-gelovigen dat laten we dat maar even terzijde in dit betoog) Puur alleen al vanuit een soort basishumanisme bekeken verdient elke persoon respect als persoon, en een hele industrietak die gebouwd is op het ondermijnen van de menselijke sexuele integriteit zou voor mijn part gewoon meer ingeperkt mogen worden, of gedwongen om een beetje te balanceren met waarschuwingen.

Zoals op pakjes sigaretten een waarschuwing staat over hoe gevaarlijk sigaretten zijn (wat iedereen zowiezo weet), was het idee om bij alles publicaties die pornografisch van aard zijn simpelweg een reminder te geven dat de afgebeelde mensen wel degelijk mensen zijn… Mijn coole text uit mijn droom ben ik helemaal kwijt ondertussen, maar ik dacht aan iets als “Alle  hier afgeveelde vrouwen en mannen zijn mensen net als jij! Ze hebben niet alleen een sexy lichaam,
maar ook een persoonlijkheid, menselijke waardigheid interesses, familie en vrienden,
nood aan liefde, vriendschap en geluk zoals jij  en  iedereen” eenzelfde soort van reminder-sticker zou gezet mogen worden op alke reclame die (bijna) naakte vrouwen (of mannen) gebruikt om iets te verkopen dat totaal niets met sexy lichamen te maken heeft.

Ook op de hoesjes van pornofilms zou zo’n waarschuwing mogen staan, en de film zou dan voorafgegaan kunnen worden van een kort filmpje (zoals het ‘piraterij is een misdrijf’ filmpje) Waarin bijvoorbeeld een model, dat eerst in sexy pose getoond wordt, in normaal menselijke kleren en zonder schmink vertelt over haar familie heb hobbies, en kindertijd, en dan worden er familiefoto’s getoond van haar als kind, om af te sluiten met een foto gemaakt met verouderings-software, van hoe ze eruit zal zien binnen 40 jaar. Meet laatste zin als ‘Sexy modellen zijn evenveel mens als jij!’

Ook bijvoorbeeld bepaalde muziekvideos (kuch, kuch, R&B…) zouden vergezeld mogen worden van iets dergelijks…

Ik ben geen conservatieve puritein, verre van dat. Ik wil ook geen censuur zoals de Amerikanen dat kennen, of gewone waarschuwingen over inhoud (Parental advisory explicit lyrics), alleen bij de niet-gecensureerde materialen een belegeidende heel persoonlijke reminder aan de consument dat iedereen, ook soortgenoten met een sexy lichaam, veel meer zijn dan een lichaam. Menselijke waardigheid is een waarde die ebschemd moet worden en niet vertrapt mag worden, niet in oorlog en flotering, maar evenmin in de commercialisering van de menselijke seksualiteit!!

Maar ach, ik ben waarschijnlijk naief en mijn ingebeeld activisme zou in het echt niets uithalen…

shalom

Bram

april 22, 2010

Een nieuw soort van pinksterkerk I

Deze eerder aangekondigde korte reeks van posts is gebaseerd op een engelstalige  blogpost van Samuel Lee, een in een nederlandse migrantenkerk actief zijnde Pinkster-predikant. Hij ziet een aantal sterke maar ook  zwakke punten in de beweging waar hijzelf deel van is, die ikzelf interessant genoeg vind om eens bij stil te staan… (text in italics zijn vertalingen van zijn artikel door Bram zelf)

1. De Heilige Geest

Sam Lee:“Ik ben pinkerchristen omdat ik geloof in de kracht van de Heilige Geest, en ik geloof dat die kracht nog steeds aan het werk is vandaag. Maar aan de andere kant ben ik het niet eens met sommige van mijn pinkstervrienden die de naam van de Heilige Geest misbruiken, als een manier om te doen en te zeggen war ze willen in de naam van de Heilige Geest. De Heilige Geest is deel van de Goddelijke drie-eenheid en tegelijkertijd een machtige kracht. En deze kracht is inderdaad liefde. Ik ben pinksterchristen omdat ik geloof dat liefde het belangrijkste resultaat is van de werken van de Heilige Geest. Jezus drong aan bij zijn discipelen om Jerusalem niet te verlaten en te wachten op de Heilige Geest, die over hen zou komen en de kracht geven om over Hem te getuigen. Meer en meer realiseer ik mij dat het grooste teken van de Heilige Geest inderdaad de kracht van de Liefde is. Liefde is inderdaad een kracht, die vergeeft, bevrijdt, en geneest. De Heilige Geest geeft ons de kracht om zelfs van de onbeminbaren te houden, en om uit te reiken naar de onaanraakbaren.”

De kracht van de pinksterkerk, en het belangrijkste wat ze aan de gemeenschappelijke tafel van het Christendom te brengen heeft, is natuurlijk hun vertrouwdheid met de Heilige geest. Bij sommige kerken is er in de praktijk meer een tweevuldigheid dan een drievuldigheid waar actief in geloofd wordt, of zelfs een theoretische onderbouw van een cessationistische strekking waarbij gezegd wordt dat de bovennatuurlijke gaven van de geest (en elk ingrijpen van God) niet voor deze tijd zijn maar alleen voor de ‘bedeling van de apostelen’ waren  of iets van die strekking. bij anderen wordt er gewoon weinig meer aandacht aan besteed dan een zinnetje in de geloofsbelijdenis, maar bij de pinksterkerk ligt de nadruk juist wel op het ervaren van de kracht van de Heilige Geest, die zoals het woord al zegt met Pinksteren op een speciale manier op de gelovigen werd.

Maar ook in dit soort van charismatische stromingen zijn er ook vele excessen en misbruik geweest, en de correctie en richting die Sam hier geeft lijken me heel belangrijk gezien de praktijk die soms wordt gevolgd. De nadruk mag niet in de eerste plaats liggen op het spektakel van uiterlijke manifestaties of wonderen, maar het grootste teken is de kracht van de liefde, die door ons zou moeten werken, en die als we haar ten volle door ons zouden laten werken het grootste van alle wonderen is. Een liefde die volwassen wordt in een leven dat geleefd wordt door een mens wiens karakter door de Geest gevormd wordt naar de vruchten van de Geest.

Shane Claiborne heeft ooit het vers waarin Jezus zegt over zijn wonderen dat zijn volgelingen ze ook zullen doen, en nog grotere dingen, dat die grotere dingen in die liefde te vinden zijn, en ik geloof dat hij er daarmee niet zo ver naast zit eigenlijk…

2. bovennatuurlijke gaven

Sam Lee: Ik ben Pinksterchristen omdat ik geloof in -en nadruk leg op- de wonderen van de Heilige Geest. Ik kan ze niet ontkennen. Ik heb met mijn eigen ogen mensen gezien die genezen werden van ziektes, sommige zelfs onmiddellijk op het moment dat anderen voor hen baden. Maar op het zelfde moment ben ik het oneens met sommige van mijn medepinksterchristenen die de werken van de Heilige Geest verhandelen. Ik heb het oneens met de commercialisatie van de werken van de Heilige Geest. Ik ben het oneens met het overdreven benadrukken van mirakelen, tekenen en wonderen en tegelijkertijd het nalaten van rechtvaardigheid aan de armen en de onderdrukten. Ik ben het oneens mer diegenen die pentecostelisme praktiseren en tegelijkertijd toch niet in staat zijn om in hun eigen karakter iets te laten zien van de vruchten van de Heilige Geest. Ik ben het oneens met heb die zogenaamd Pinksteren in praktijk brengen maar die niet weten hoe ze hun echtgeno(o)ten, naasten, buren of kinderen moeten behandelen. Het ware Pinksteren verandert ons karakter en geeft ons nederigheid, genade, vrede, en liefde. Deze zijn minstens even belangrijk als wonderen.

Ik kan evenmin als Sam ontkennen dat God soms miraculeus ingrijpt in deze wereld,  en dat we ons daar naar mogen uitstrekken. Ook bijvoorbeeld  profetie en tongentaal Al leg ik daar zelf niet bepaald veel nadruk op, misschien juist omdat ik teveel heb gezien van wat hierboven net beschreven wordt.  Diegenen die nadruk leggen op wonderen zijn soms inderdaad niet de meest wijze personen… En het probleem is dikwijls ook dat er meer beloofd of geclaimd wordt dan er echt gebeurt is, wat een heel opgeklopt sfeertje geeft, waar geen enkele mogelijkheid meer is tot kritische vragen stellen. En dat is echt wel tegengesteld aan nederigheid en de andere vruchten van de Geest. soms lijkt het in bepaalde samenkomsten er ook meer op dat er een massa-trance aanwezig is dan op een aanwezigheid van de Geest…

En ja, dit geeft theologische vraagstukken. Ik ge ervan uit dat wonderen gebeuren, en dat niet alles af te schrijven is (zelf)bedrog zoals mijn sceptische vrienden zouden zeggen, of één of andere ‘hyperplacebo’, of de kracht van suggestie zoals meer new age mensen zouden zeggen. Ik heb enorme vraagtekens waarom soms mensen genezen bij enorme opgeklopte bijbelzwaaiende massa-bezweerders mét privéjet die toch nog enorme sommen geld vragen aan hun publiek in ruil voor genezing. Sommige van die dingen zijn zo tegengesteld aan wat Jezus kwam brengen (en lijken meer op de figuur van Simon de tovenaar uit het nieuwe testament) dat ik het echt niet weet…

Maar los daarvan, Ik geloof dat wonderen zoals genezingen inderdaad deel zijn van het ‘hier en nu’ aspect van het Koninkrijk van God. (Eén van de twee kanten van de ‘already and not yet’ koninkrijkstheologie van vineyard trouwens) en Jezus roept in de evangeliën inderdaad op om bijvoorbeeld voor de zieken te bidden in geloof dat ze genezen. Maar aan de andere kant roept Jezus ook op om te zorgen voor de armen en verdrukten, en als we dat aspect nalaten, jagen we mensen weg uit de kerk. Zeker als we een hoop overdreven macht en lawaai ten toon spreiden..

Een verhaal dat mij nu voor de geest spring komt van Frank Viola, die in één van zijn  boeken beschrijft hoe hij ging eten bij arme migrantenvrienden die niet eens genoeg geld hadden om hun huis te verlichten, en toch door hun kerk verondersteld werden om tienden te betalen. Dat is één van de dingen geweest waardoor Viola de institutionele kerk vaarwel zegde, en inderdaad, als we naar de nieuwtestamentische eerste kerk kijken, daar zouden  de mensen van de kerk voor elkaar zorgen en juist zorgen dat mensen die niet eens genoeg hadden om hun huis te verlichten geholpen zouden worden…

Ik geloof dat we als Christenen vertrouwd zouden moeten zijn met de uitingen van de Geest, maar we moeten er goed mee omgaan… Flashen op alles wat bovennatuurlijk is, of de bovennatuurlijke dingen van de Geest voor ons karretje spannen, of mensen manipuleren hebben weinig te maken met een gezond Christendom, maar eerder een kwalijk occult kantje…  We kunnen hem niet zoals Simon de tovenaar gebruiken voor onze eigen spelletjes, hij zou ons moeten leiden, en ons karakter vormen naar de vruchten van liefde: Vreugde, Vrede, Geduld, Vriendelijkheid, Goedheid, Geloof of vertrouwen, Zachtmoedigheid en  Zelfbeheersing.

Laat ons op een natuurlijk bovennatuurlijke manier op zoek gaan naar God die op nieuwe manieren wil werken, maar laat ons niet proberen om God noch mensen te manipuleren op dat domein, dan zijn we alleen verder verwijderd van wat de bedoeling is…

De Geest gaat waarheen Hij wil… Maar als Hij ergens aan bouwt is het niet aan onze eigen koninkrijkjes, maar aan het Koninkrijk van God, dat geregeerd wordt door liefde en nederigheid, en niet door ons ego of door de macht van instituten!

Galaten 5:22-26 Maar de vrucht van de Geest is liefde, vreugde en vrede, geduld, vriendelijkheid en goedheid, geloof,  zachtmoedigheid en zelfbeheersing. Er is geen wet die daar iets tegen heeft.  Wie Christus Jezus toebehoort, heeft zijn eigen natuur met alle hartstocht en begeerte aan het kruis geslagen.  Wanneer de Geest ons leven leidt, laten we dan ook de richting volgen die de Geest ons wijst. 26 Laten we elkaar niet uit eigenwaan de voet dwarszetten en elkaar geen kwaad hart toedragen.

shalom

Bram

Blog op WordPress.com.