‘blog van Brambonius’

juni 20, 2009

over machten en vijandenliefde…

Kameraad Y had in zijn comment op mijn uitleg over christarchie een probleem met de Ellul-parafrase die Greg Boyd gebruikt om Christelijk anarchisme samen te vatten:

“”Get along with the ruling powers as much as you can, but put no trust in them.” Is dat niet tegenstrijdig? Hoe kan je het nu ‘goed vinden’ met je uitbuiter?”

Het gaat hier over onze houding tegenover de machten boven ons, hoe we daarmee moeten omgaan. Wat bedoelt wordt is dat we als Christen geen systemen moeten gaan omverwerpen, maar van binnenuit en van onder af naar boven moeten zelf anders gaan leven, en zo hopelijk de wereld beinvloeden, als ‘zout en licht’. En misschien de machten en overheden confronteren, maar zeker niet met geweld omverwerpen of zo.

‘Het goed vinden’ met je ‘uitbuiter’ is niet waar het hier om draait, in geen geval… Over uitbuiting heeft Ellul het hier zowiezo niet: Ellul refereert regelmatig naar de Woorden van paulus, een man die niet uitgebuit werd door de machthebbers of kapitalisten (hij was van hoofdbezigheid predikant, en verder tentenmaker om voor zijn inkomen te zorgen) maar die wel naar het leven gestaan werd om zijn geloof en boodschap, en uiteindelijk dat met zijn leven moest bekopen… Paulus gehoorzamde de goddeloze romeinse overheden zoveel hij kon, en kwam daardoor regelmatig in de gevangenis terecht of werd op andere manieren gestraft. Maar zijn leven was niet gericht op de doelen van de maatschappij rond hem, en hij deed niet mee met de patronen van de maatschappij. De eerste Christenen (en vele kloosterlingen achter, en de eerste anabaptisten, en christelijke hippies en neo-monastics,…) leefden in communes van naastenliefde, waarin heel andere principes van belang waren als die van de wereld, maar ze gingen niet de wereld en de machthebbers omver gooien. En toen ze dat wel begonnen te doen was er eigenlijk al serieus iets mis…

Let ook op de woorden ‘as much as you can’; machten en heersers zullen er altijd zijn, en we zullen het er nooit helemaal mee eens zijn. Geen enkel systeem zal ooit perfect zijn, en dat moeten we niet verwachten. Maar zelf moeten we daar waar we zijn het verschil maken. En verder is er nog de profetische taak van confrontatie van de overheden bij onrecht, die niet alleen door oud-testamentische profeten werd gedaan, maar ook door bijvoorbeeld Martin Luther King. Maar dat is iets anders dan een geweldadig omverwerpen van het systeem. Wie eens geweld gebruikt zal het blijven gebruiken…

Maar waar gaat het hier in feite om? Jezus’ regel, die voor velen heel aanstootgevend is: heb uw vijanden lief. Dat betekent niet dat we ‘het goed met hen moeten kunnen vinden’ (anders zouden ze onze vijanden niet zijn) en ook niet dat we het met ze eens moeten zijn. Wel dat we ze niet mogen haten en het beste voor hun willen (maar daarom niet willen dat ze doorgaan met wat ze doen). Dat gaat tegen onze menselijke natuur in en is heel radicaal, en zelfs Christenen hebben er moeite mee om het serieus te nemen en in hun leven tot uiting te laten komen… En veel Christenen doen alles om dat soort verzen weg te verklaren, maar zo ontzenuwen ze heel de boodschap van Jezus!

We zijn allemaal mensen, geschapen naar Gods beeld, al is dat beeld wel beschadigd. Maar we zijn allemaal mensen. Ook onze vijanden hebben recht op behandeling als mens. De ‘uitbuiter’, in eender welk systeem, is ook een mens, zoals wij, die dikwijls ook maar toevallig aan de andere kant van het systeem is. Hem dood willen vanwege zijn positie is een beetje kortzichtig… Een gedachte die mij heel aanspreekt, die dacht ik uit de geweldloze bevrijdingstheologie stamt, is dat een revolutie alleen menselijk is als we zowel de onderdrukte als de onderdrukker kunnen bevrijden en herstellen in menselijkheid. Eén of andere heersende klasse uitmoorden in naam van ‘het volk’ is niet bepaald humaan…

shalom

Bram

Advertenties

mei 5, 2009

Christarchie nu! vive la revolucion!!

In een duister verleden heb ik al eens eerder geschreven over Christelijk anarchisme, een onderwerp waar ik toen sterk mee bezig was. Ondertussen is mijn aandacht (en mijn schrijven) een beetje afgedwaald, via de psalters naar shane Claiborne, en zo terug veel dichter bij mijn roots aangekomen in het postmoderne post-evangelische denken en de emerging church toestanden.

Maar die stap van interesse in Christelijk anarchisme is wel belangrijk geweest daarin voor mij, al was het om te beseffen waar de nadruk moet liggen. Toch zou ik een ander woord willen voorstellen. Bij Christelijk anarchisme, of Christi-anarchisme, ligt er nadruk op het ‘geen heersers’. Iets wat voor mij niet de hoofdgedachte is en mag zijn, omdat ik geloof dat het anarchisme alleen maar een eigenschap is van het Christen zijn, en niet dat het christelijk een kleurtje van het anarchisme is… Zelfs bij Jacques Ellul, een  grote theoloog voor veel ‘Jesus radicals’ is anarchie in de praktijk alleen maar een utopie, en nooit de echte wereld. Kijk maar naar de samenvatting die Greg Boyd geeft van Elluls gedachten over het onderwerp:

The Kingdom Jesus established is anarchistic in that it recognizes God alone as the arche (supreme power). It thus lives free from all other powers (an-arche [anarchy] means without authority). Governments are part of the fallen, oppressed world system that has been done away with in Christ. So It’s not appropriate for Kingdom people to either support or revolt against governments. This gives them too much credit. Rather, following the example of Jesus, we should ignore them as much as possible, put up with them as much as we need to, and stay focused on living out the radical Kingdom. If we do this, then we, like Jesus, will find ourselves revolting against the government (and culture). We are, most fundamentally, called to be non-conformists. Our service to the world is the way our counter-cultural lives expose the invalidity of all forms of government by manifesting the reign of God. (greg Boyd, in zijn blogpost ‘ a call to christian Anarchy‘)

Waar draait het dan om? Niet in de eerste plaats om onze houding tegenover ‘machten en overheden’ (tussen haakjes: een term die Paulus gebruikt voor zowel politieke als demonische machten) die dan de rest bepaalt, zoals bij anarchisme het geval zou zijn.Het gaat juist om de Christus als hoogste en enige echte autoriteit, en om onze houding als ‘Koninkrijksmensen’, zoals Boyd het graag noemt… En dan kunnen we beter gewoon spreken van Christarchie, christus die heerst. Al is een woord als christarchisme misschien een beetje moeilijker om uit te spreken dan in onze taal. Om verder te gaan met Greg Boyd uit hetzelfde essay:

Anyway, I encourage you to join the Christian Anarchistic movement. Get along with the ruling powers as much as you can, but put no trust in them. Let’s let our lives reflect the truth that governments are part of a fallen world order that has been rendered obsolete in Christ. May our lives reflect the truth that the hope of the world lies in the power of the cross, not the sword — or the vote.

Daar kan ik het alleen eens mee zijn!

shalom

Bram

augustus 19, 2007

christelijk anarchisme?

gegroet lezende wezens;

De term ‘christelijke anarchisten’ waarme de psalters aangeduid worden, is voor sommigen, die er nooit eerder van gehoord hebben, wel heel raar. Ook wanneer ik het in het licht van andere onderwerpen over christelijk anarchisme heb kijken mensen soms heel vreemd, alsof de beide begrippen mekaars tegengestelde zouden zijn…

Persoonlijk zie ik die tegenstelling helemaal niet. En het christen-anarchisme bestaat al veel langer, in heel de geschiedenis van het Christendom zijn er wel groepen en figuren te vinden met een anarchistische inslag, beginnende met de kerk uit handelingen, gaande over de anabaptisten tot mensen als Leo Tolstoy en Ellul in een iets recenter verleden. En al zijn sommige vormen van christen-anarchisme soms iets te extreem of wat too far off, in de kern zit iets dat we soms missen in het Christendom sinds het de staatsgodsdienst werd van het grote Romeinse rijk ergens in de 4e eeuw.

De kerk, die daarvoor ondergronds en los ‘van beneden uit’ georganiseerd was kreeg zo de structuur van het Romeinse rijk mee, die de Katholieke kerk nog steeds heeft, en eigenlijk hebben bijna alle kerken nu een zwaar hierarchische structuur… En zo werden kerk en staat versmolten, en dat terwijl Jezus het tegenovergestelde kwam doen. Hij kwam een koninkrijk brengen dat niet van deze wereld was, en dat al het wereldse oversteeg… Kijkend naar de eerste kerk zien we dat de eerste christenen loskwamen van hun hele leven, en hun bezit, en inderdaad leefden als mensen van een rijk dat niet van deze wereld was. Zoals bijvoorbeeld de psalters ook doen.

Nu terug naar het anarchisme. De basis van het sociale anarchisme qua organisatie is om geen structuur ‘van boven uit’ te hebben, maar om van beneden uit aan zelforganisatie te doen. Een beetje zoals het systeem dat we zien in de eerste kerk, en ook in bepaalde huiskerksystemen tegenwoordig ook trouwens… Macht om de macht is dan uit den boze, en dat lijkt me het meest in overeenstemming met de woorden van de voetenwassende Jezus die zegt dat leiden niets anders is dan dienen… ” Hij zei hun echter: ‘Bij de heidenen spelen koningen de baas, bij hen laten machthebbers zich weldoener noemen. Bij jullie mag dat niet zo zijn. De grootste van jullie moet de minste worden, en de leider de dienaar.” (Lucas 22:25-26)

Het verschil tussen christelijk en gewoon anarchisme is dat het gewone anarchisme geen enkele autoriteit aanneemt, en het Christelijk anarchisme stelt dat alle autoriteit aan God toebehoort, en dat de machthebbers van deze wereld niet te vertrouwen zijn (“alle koningen der aarde hoereren met de hoer van babylon”) en dus niet per defintie gevolgd moeten worden, want ge moet God meer gehoorzamen dan mensen…

Het koninkrijk der Hemelen overstijgt alle wetten en koninkrijken van deze wereld… De wetten van de Mammon, de tijdsgeest, de bureaucratie en al de rest… Bemin God bovenal en Uw naaste als Uzelf gaat boven eender welke wet! Het volgen van JEzus gaat zeker tegen de wetten van deze wereld in soms…

Natuurlijk, Jezus was geen anarchist zoals wij dat zouden noemen, maar Hij ging in tegen alles wat niet klopte in de maatschappij, en Hij gehoorzaamde alleen de Vader, en ging daarbij zowel tegen de farrizeïsche regels als tegen de culturele taboes in, en de mensen die hoopten dat Hij met geweld de romeinen kwam verdrijven hadden het mis. Hij kwam een koninkrijk brengen dat alles overstijgt, maar dat de politiek niet omverwerpt… Het heeft een andere dimensie, maar gooit niet de koninkrijken van de wereld omver…

Nog niet…

Er zijn dingen die belangrijker zijn dan de koninkrijken en de heerser van deze wereld en hun wetten…

shalom

Bram

(alle commentaar welkom natuurlijk…)

augustus 13, 2007

de psalters komen naar antwerpen

Filed under: Het Koninkrijk van God, neo-monastiek, psalters — Tags: , , , — brambonius @ 7:31 pm

Voor de eerste keer in europa, en maar 1 optreden in belgië: de psalters!!!

spelen dus op 23 augustus in de scheldapen (en in de namiddag van die dag gaan ze ook een optocht houden in de stad voor ‘stop the traffic’, een initiatief tegen mensenhandel!!)

de psalters zijn een soort nomadische bende christelijke anarchisten die in een soortement tourbus wonen en zo heel de wereld rondtrekken. Ze spelen muziek die gebaseerd is op slaven- en vluchtelingenmuziek van heel de wereld, met daarbij vanalle experimentele invloeden (arabische-, indische-, afrikaanse-, negerslaven- en nog andere folk, lithurgische muziek, soms wat 16 horsepower of tom waits invloeden of freaky electronica, en de zanger lijkt ooit hardcore te hebben gezongen op bepaalde instrumenten) Meer instrumenten dan op te noemen trouwens, en de helft kennen we toch niet…

Voor de liefhebber van ‘iets anders’ dus. Anarchistisch als ze zijn hebben ze al hun nummers publiek domein gemaakt en valt er een hele Cd van hen te downloaden op hun website (www.psalters.org==> ga naar media) die een goed overzicht geeft van hun muziek (al missen er nog veel hoogtepunten)CD’s zijn trouwens niet te koop, ze zijn te krijgen en dan mag je een donatie geven,… ‘us vs us’ is een goeie Cd, heel afwisselend met heel afwisselende stijlen (soms iets te van de hak op de tak springend wel) en ‘the Divine Liturgy of the Wretched Exiles’ is echt geniaal bij momenten!!!.

www.psalters.org
http://www.myspace.com/psalters
http://www.purevolume.com/psalters

review:
http://www.psychedelicfolk.com/psalters.html

donderdag 23 augustus 20 uur, inkom 5 euro

adres:
Scheld’apen vzw
D’herbouvillekaai 36
2020 Antwerpen
Tel/fax: 03/238 23 32
info@scheldapen.be http://www.scheldapen.be

voorprogramma:
SIMPLE BRAIN & the LONG HAIRED PONCHOMEN (Belgisch singersongwriter-duo)
www.simplebrain.be
www.myspace.com/simplebrainmusic

shalom

Bram

Blog op WordPress.com.