‘blog van Brambonius’

november 11, 2007

sex en huwelijk twee: huwelijk en ‘ongehuwd’ samenwonen

Filed under: bijbel, Christendom, Liefde, samenleving, seksualiteit, theologie — Tags: , , , , , , — brambonius @ 1:39 pm

gegroet;

Dit is dus deel twee van mijn ‘studie’ over het huwelijk die al heel lang in mijn hoofd zit en er nu blogmatig uitkomt… Waar beginnen we? Zoals ik in deel één https://brambonius.wordpress.com/2007/10/21/sex-en-huwelijk-een-een-vlees gezegd heb is het huwelijk niet een verzinsel van de mens, maar een scheppingsorde, een essentieel deel van mens-zijn zoals God dat geschapen heeft. We kunnen daar als mens we structuren rond bouwen, maar het definieren van wat een huwelijk is is iets dat door God zelf gedaan is, en dat boven alle menselijke wetten staat. Zoals Jezus in de discussie in Marcus 10 met de farizeëers aantoont door niet verder te gaan op de wet maar terug te gaan naar de Schepping van de mens als man en vrouw, iets wat dus algemeen over de hele mensheid gaat…Het idee dat een huwelijk alleen door de staat kan worden ‘gesloten’ van onze cultuur (en zelfs in de belgische grondwetstaat) is één grote illusie, en menselijke zelfoverschatting.

Wat is dan de waarde van een ‘officieel huwelijk’? In zo ongeveel elke cultuur is er een vorm van huwelijk, waarbij een koppel een gezin vormt (soms zijn er ook meerdere verbintenissen, zoals polygamie of polyandrie, maar ook deze zijn dikwijls levenslang) en elke cultuur heeft zijn eigen manier van een huwelijk te structureren en bevestigen. Zelden gaan mensen zonder meer bij mekaar wonen om een gezin te vormen dat door de samenleving als dusdanig wordt geaccepteerd. Hoewel dat zeker wel bestaat, zoals de huwelijken ‘in common law’ in bepaalde delen van America. Maar meestal bevestigen mensen hun relatie als een verbond aan de samenleving en/of aan God met een feest en een ceremonie waarbij beloften worden uitgesproken. Dat is natuurlijk niet meer dan logisch.

Beloftes van trouw zijn een logisch deel van een relatie. Belangrijk is in de eerste plaats dat die gemeend door de partners aan elkaar zijn uitgesproken, maar een koppel is niet alleen. Als Christen is het belangrijk om god te betrekken in zo’n belangrijk deel van jezelf, en ook de gemeenschap en dikwijls ook autoriteiten vragen bevestiging van de vorming van een gezin.

Maar wat is de kern van een ‘wettelijk huwelijk’? Niets anders dan een omkadering waarbij een ‘één vlees’-relatie aan de autoriteiten besvetigd wordt als gezin… Als we even verder kijken dan onze neus lang is dan is een samenwoningscontract dus ook niets anders dan een soort van ‘wettelijk huwelijk’, maar dan wel in light-versie. Een contract dat niet uitgaat een blijvend karakter, en dus alleen maar het feitelijk hier-en-nu van een relatie beschermt. Maar het is niet omdat het woord ‘huwelijk’ niet gebruikt wordt dat het geen feitelijk huwelijk is of als dusdanig zou behandeld mogen worden…

We kunnen dus eigenlijk zeggen dat ongetrouwd samenwonen voor een koppel een oxymoron is, een term die zichzelf tegenspreekt, het is niet een vorm van ‘ontucht’, maar een ‘één vlees’-relatie, een gezin dat mogelijk naar meer volledigheid vraagt. Als het gaat om twee mensen die mekaar trouw beloofd hebben maar dat om een of andere reden niet aan de staat willen bevestigen als ‘huwelijk’, voldoet het eigenlijk aan alle kenmerken van een huwelijk, en het enige aanwezige probleem is van semantische aard, een definitieprobleem rond het woord ‘huwelijk’. Een koppel dat niet wil trouwen omdat ze dan sneller uiteen kunnen gaan als er iets misloop zondigt tegen hun relatie, omdat ze de ernst van hun relatie niet willen inzien, en in dat geval is ‘ongetrouwd samenwonen’ eigenlijk zelfbedrog: Praktisch gezien is het misschien makkelijker om uiteen te gaan, maar de band tussen 2 mensen met of zonder wettelijke bevestiging zal hetzelfde zijn. Emotioneel zal het even erg aankomen als een scheiding, want de binding zit niet in het huwelijk, de binding zit in de zielen van 2 mensen die een ‘één vlees’-relatie hebben…

Wat is vanuit christelijk oogpunt dan belangrijk? Dat we de ‘één vlees’-relaties serieus nemen, of ze nu wettelijk bevestigd zijn of niet. De mens is geschapen voor levenslange relaties, en seksuele relaties vragen zowiezo om de volledigheid om een gezin te worden… Als we ze dat onthouden dan zondigen we tegen het huwelijk…

En de kern moet liefde zijn natuurlijk…;

shalom

Bram

(alle commentaar is en blijft welkom…)

Advertenties

oktober 21, 2007

sex en huwelijk één: één vlees

Filed under: bijbel, Christendom, Liefde, samenleving, seksualiteit, theologie — Tags: , , , , , , — brambonius @ 1:00 pm

Zoals ik al veel langer(bijna een jaar ondertussen) van plan was, ga ik eens beginnen met een poging tot het geven van een bijbelse uitleg over sex en huwelijk zoals ik die begrijp. Dit is deel 1, misschien komen er dus nog delen, hangt ook af van de reacties (als die er zijn…)

Waar beginnen we? Om te kijken naar de christelijke betekenis van het concept huwelijk stel ik voor dat we er eens de bijbel bij nemen, door de lens van de woorden van Jezus Christus zelf. Die haalt in Marcus 10 de woorden aan van het Scheppingsverhaal en geeft daar nog een toevoeging bij:

6 Van het begin der schepping heeft Hij hen als man en vrouw gemaakt; 7  daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten, en die twee zullen tot een vlees zijn. 8  Zo zijn zij niet meer twee, maar een vlees. 9  Hetgeen dan God samengevoegd heeft, scheide de mens niet.

De context van deze woorden is een gesprek tussen Jezus en de farizeëers over echtscheiding. Inplaats van een verdere discussie over het huwelijk in de wetten van Mozes te houden, gaat Jezus opeens terug naar het definioeren van het huwelijk als iets veel universeler dan wettelijke definities: De schepping van de mens man en vrouw! De instelling van het huwelijk is dus duielijk niet zomaar kwestie van wetjes interpreteren, maar een universele scheppingsorde, die niet enkel telt voor het joodse volk, maar voor alle mensen. Wat niet meer dan logisch is, want ondanks de heel verschillende invullingen kennen bijna alle volkeren op deze aardkloot wel een vorm van huwelijk.

Zoals Jezus het uitdrukt is het héél sterk: Man en vrouw worden “één vlees” en zijn niet meer twee, maar één. Het huwelijk wordt hier van nature als een blijvende en onverbreekbare relatie gezien. Man + vrouw = één vlees.

De uitdrukking ‘één vlees’ heeft 2 betekenissen in de rabijnse traditie, want in deze woorden zijn gezin en een sexuele relatie synoniem aan elkaar. Man en vrouw worden samen een nieuwe eenheid, die niet verbroken dient te worden. (Dat is natuurlijk wel mogelijk, maar niet de bedoeling, levenslange relaties zijn de norm bijbels gezien, en als daarvan wordt afgweken worden mensen beschadigd…)

Nu gaan we over naar sex. Zoals net gezegd is sex hier synoniem voor huwelijk in de uitdrukking ‘één vlees’. Paulus zegt zelfs ergens dat wie sex heeft met een hoer één vlees met haar is, waarbij duidelijk is dat de zonde bij hoererij niet ligt in het sex hebben zonder relatie, maar dat het probleem veel dieper is: Die relatie is er (of zou er moeten zijn) bij elk sexueel contact. Elk sexueel contact legt een binding tussen twee mensen die eigenlijk een huwelijk zou moeten worden, want elke ‘één vlees’-relatie vraagt om volledigheid, om het worden van een volwaardig gezin. Dat omvat dus uiteindelijk liefde, sex, blijvendheid, samenwonen als gezinseenheid, bevestinging van de relatie aan de maatschappij, en kinderen. Het is niet zo dat een relatie die één of meerdere dingen mist (of nog niet heeft) er geen is, maar uiteindelijk vraagt elke ‘één vlees’ relatie die volledigheid om tot zijn recht te komen!

Het huwelijk heeft dus niet zoveel te maken met wettelijke instellingen of menselijke definities. Die kunnen het huwelijk wel beschermen of overkoepelen, maar niet definieren, want de definitie is er al van bij de Schepping. Zo zal het ontkennen van het definitieve karakter van een huwelijk in een één vlees-relatie (“wij trouwen niet maar wonen samen”) niet tegengaan dat een relatie toch vraagt om volledigheid, en emotioneel zal het uiteengaan van deze relatie even sterk en vernietigend zijn als een scheiding. Een ‘één vlees’-relatie is een feitelijk iets, zelfs al wordt het niet erkend.

Een opmerking: In deze ‘realistische’ benadering van het huwelijk bestaat er niet zoiets als ‘voorhuwelijkse seks’, maar is er een veel groter probleem, namelijk het niet erkennen en zelfs het aborteren van ‘één vlees’-relaties die nooit de kans zullen krijgen om een volwaardig gezin te worden (wettelijk getrouwd of samenwonend is daarbij niet zo belangrijk) Sex is iets heel belangrijk, het is een één-worden van twee personen, en daarbij wordt een gezin verwekt, dat vraagt om uit te groeien tot een volwaardige relatie!!! ‘Sex zonder huwelijk’ is dus duidelijk een groot probleem, omdat je wel de vleselijke bevestiging hebt van de relatie, maar al de rest niet, ‘Wel de lusten niet de lasten’…

Ik hoop dat jullie dit kunnen volgen…

shalom

Bram

oktober 7, 2007

sex en huwelijk (nul)

Filed under: bijbel, Christendom, Liefde, seksualiteit — Tags: , , , , , — brambonius @ 7:19 am

jow;

Ik heb al eerder mensen beloofd dat ik een uitleg ging geven over sex en huwelijk, maar ik heb nog steeds de tijd niet gehad… Mensen die interesse hebben kunnen wel eventjes (?) deze text lezen van John Howard Yoder:

http://theology.nd.edu/people/research/yoder-john/documents/ONEFLESHUNTILDEATH.pdf

(link kopieren in browervenster)

shalom

Bram

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.