‘blog van Brambonius’

januari 24, 2010

fundamentalisme

Fundamentalisme is een interessant woord, dat in ons hedendaags taalgebruik te pas en te onpas gebruikt wordt. Ik kan mij nog herinneren dat in mijn kindertijd in de pinksterkerk mensen het positief gebruikten, met de uitleg dat we stevig moeten staan op ons fundament de bijbel (Wat op zich een bizarre uitleg is, want Jezus gebruikt het woord eigenlijk alleen over zijn eigen woorden, of zelfs de bergrede, zie Mattheus 7:24-25 en Lucas 6:48-49) Maar nu in het heerstende klimaat is het een uitermate  negatief woord, en de enige waarvan ik weet dat hij het etiket met trots gebruikt is Marc Verhoeven en ik vrees dat zijn gebruik van dat label voor hemzelf één van de weinige dingen waarover ik het ooit met hem eens zal zijn…

Mark Verhoeven mag dan gelukkig een fundamentalist alleen zijn -al geeft zijn site voor mensen die niet veel van het christendom kennen wel een uiterst ongelukkig en onrepresentatief voorbeeld daarvan-,  zijn theoriën zijn inderdaad grotendeels afkomstig van van een historische christelijke stroming van begin twintigste eeuw die de naam fundamentalisme draagt. In feite was het een sterke anti-reactie tegen het modernistische wereldbeeld waarin onder andere het bovennatuurlijke werd weggeredeneerd, maar het ging wel uit van de uit datzelfde modernisme overgenomen hyper-rationalitische manier van denken: Het herformuleerde als reactie op het vrijzinnig christendom de kern van het geloof tot een aantal leerstellingen, die historisch gezien niet allemaal de belangrijkste waren, en die vooral nadruk legden op het rationeel geloven van een aantal (bovennatuurlijke) leerstelling, die door de vrijzinnigen veelal ontkend werden: (koop ze hier op CD-ROM…)

*¨de Goddelijkheid van Christus
* de maagdelijke geboorte
* de verzoening door bloed
* de lichamelijke opstanding
* de onfeilbaarheid van de bijbel

Op zich historische doctrines van het Christendom, maar dikwijls nogal uit de context en verband getrokken., en met alleen deze ideëen kom je niet echt tot de kern of het ‘fundament’ van een zinnig christendom. De onfeilbaarheid van de bijbel, die vooral van belang was, werd onder de eerder genoemde modernistische invloed extreem literalistisch bekeken, en er werd vanuit gegaan dat alles in de bijbel dat historisch-letterlijk gelezen kan worden volledig wetenschappelijk bewezen kon worden. Ook uit het fundamentalisme komt het heel sterke idee dat geloof in evolutie en in God mekaar per definitie tegenspreken want dat het scheppingsverhaal letterlijk in 6 dagen gelezen moét worden want anders kan je niets van de bijbel vertrouwen… Daarvoor waren er in de evangelische takken van de protestantse kerken evengoed vormen van oude aarde creationisme, gap theory en creatie-door evolutie, maar met de komst van het fundamentalisme werden die opties onmogelijk voor de evangelischen. (Al is er de laatste jaren wel meer openheid voor bijvoorbeeld evolutionaire creatie, zeker in intellectuele kringen) Eigenlijk komt van de fundamentalisten het idee dat de bijbel wetenschappelijk bewezen kan worden, en ook de neiging om op die manier de bijbel te verdedigen, alsof het Christendom niet meer zou kloppen als één van onze bijbelinterpretaties wetenschappelijk niet blijkt te kloppen…

Theologisch gezien is fundamentalisme vooral gebaseerd op een streng dispensationalisme, al kan er in sommige andere versies ook nadruk gelegd worden op calvinisme. Meestal wordt er van uit gegaan dat alle andere Christelijke stromingen afvallig zijn (en naar de hel gaan) en dat zij de engine overgebleven ware kerk zijn in een grote boze wereld. Het fundamentalisme van de eerste helft van de twintigste eeuw heeft deels wel invloed gehad op het evangelicalisme van de tweede helft van die eeuw, en zelfs op de pinksterbeweging, maar in feite blijven de verschillen toch heel groot, en is de meeste invloed er in veel stromingen ondertussen wel uit.

Maar taal is een evoluerend gegeven, en het woord fundamentalisme is uiteindelijk verbreed geworden naar alle vormen van religies die onbuigzaam (en dikwijls ook militant) en met sterke oogkleppen zich afsluiten van de rest van de wereld. Zo wordt het woord in het nederlands waarschijnlijk het meeste over een heel enge (in alle bekenissen van het woord) vorm van islam gebruikt, die bovendien ook nog eens geweldadig is. Fysiek geweld en oorlogsdreigingen zijn iets eerder zeldzaam en atypisch bij christenfundamentalisten in de originele betekenis van het woord. Ze kunnen andersdenkenden verbaal de duivel aandoen, maar gaan normaalgezien geen bommen gooien op ongelovigen, toch als ze niet door hun regering naar Vietnam, Irak of afganistan stuurt om dat te doen…

Voor het modernisme en de verlichting was de Christelijke theologie veel symbolischer en opener voor paradoxen, het was trouwens ook een oosterse godsdienst van oorsprong…, geen westerse, wat sommige nogal eens vergeten. Symbolen en mythen en parabels zijn veelgebruikte manieren om iets te zeggen dat nooit in de taal van systematische en exacte wetenschappen te zeggen is, en het christendom is dat momenteel in deze postmoderne tijd terug aan het ontdekken. Ik denk aan de grote interesse in narratieve theologie die bijvoorbeeld in de emerging church momenteel gelegd wordt, inplaats van op systematische theologiën. Dat is een stap weg van de modernistische onderbouw die het fundamentalisme had aangenomen om de vrijzinnigen op eigen terrein te bekampen, maar ik denk een stap in de goede richting.
Fundamentalisme is zo extreem geworden als reactie op de vrijzinnigen die de andere kant uit gingen, en die soms heel hun christendom uitholden. Het probleem is dat er niet één hellend vlak is in deze beeldspraak, maar dat een tweede hellend vlak over het hoofd werd gezien: dat naar dode religie, nota bene datgene waar Jezus het meeste tegen protesteerde…Als religie een systematisch systeem wordt dat maar intellectueel aangenomen moet worden om ‘gered te worden’ is er serieus iets mis. Jezus kwam niet om ons ingewijde kennis te geven over hoe wij naar de hemel kunnen gaan naar dit leven, maar Hij kwam om ons uit te nodigen tot een andere manier van leven, die wel een eeuwige dimensie heeft, maar die ook vooral over het hier en nu gaat, van een ‘anders gaan leven’ waarbij het Koninkrijk van God groeit door ons door. Zeker dankzij al die eeuwen rationalisering loopt het Christendom gevaar om niet een manier van leven te worden, maar gewoon een hoop geheime kennis die ons helpt om niet naar de hel te gaan. Dat is wel het laatste waar Jezus voor naar de aarde gekomen is…

Een ander gevaar is de andere kant, een dode rituele religie van regels en wetten, die evenmin leven brengt, maar dood. Ook daar neigde het fundamentalisme naar… Jezus volgen is inpluggen in het Leven, en daardoor veranderd worden, leren liefhebben, zelfs onze vijanden… We hebben daar natuurlijk de hulp van de Heilige Geest van nodig, maar het gaat in de eerste plaats om een verandering van ons hart, niet van uiterlijke gedragingen…

Maar op zich is de ontwikkeling van meer fundamentalistische bewegingen in veranderende tijden een logische ontwikkeling. Mensen zijn bang van de verandering die hun wereldbeeld doet uiteenvakken, en gaan dan hun identiteit en sterkte nog meer zoeken in een sterk vast systeem, en hun godsdienst, die normaal meer dynamisch en levend en mee met de cultuur evoluerend wordt dan vastgepind en gefixeerd.

Niet alleen wij Christenen en de moslims hebben daar last van. Eén van de meest tragische en ironische nieuwe evoluties is de groei van het atheistisch fundamentalisme, maar dat is voor een volgende post…

shalom

Bram

Advertenties

december 10, 2009

Geen kruisbeeld meer op kerkhof??? get real!!

ik moet zeggen dat dit artikel in de standaard tot nu toe het enige is dat ik gelezen heb over het onderwerp. Dus misschien heeft het hele voorstel meer nuance (ik hoop dat) maar ik vrees dat ik alleen maar kan zeggen dat ik sprakeloos verbaasd was.

Blijkbaar willen de PS en open-VLd een strengere scheiding tussen kerk en staat. Met nogal verregaande ideëen:

De indieners willen onder meer een algemeen hoofddoekenverbod voor iedereen die een ‘opdracht van openbare dienst uitoefent’. Niet alleen mogen ambtenaren in de uitoefening van hun functie op geen enkele manier hun religieuze of levensbeschouwelijke overtuigingen kenbaar maken, ongeacht of ze in contact komen met het publiek of niet. Het verbod zou bijvoorbeeld ook gelden voor bijzitters en voorzitters van stembureaus.

Voorts mogen op roerende en onroerende goederen met een openbare bestemming geen religieuze tekens meer te zien zijn. Dat zou bijvoorbeeld ook gelden voor begraafplaatsen. Een religieus symbool op een individueel graf zou nog mogen. Maar kruisbeelden aan de ingang van een kerkhof of op een centrale plaats moeten worden verboden. Daarnaast wil het wetsvoorstel komaf maken met het Te Deum dat onder meer wordt georganiseerd ter gelegenheid van de nationale feestdag.

De Apostolische Nuntius, de ambassadeur van de Heilige Stoel in ons land, kan niet langer deken zijn van het diplomatiek korps. Dat moet de diplomaat met de hoogste anciënniteit worden.

Wat denk ik ervan? Is dit scheiding tussen kerk en staat of tussen kerk en cultuur? De woorden die mij te binnen schieten zijn ‘ontekenning van de de geschiedenis van onze cultuur’, ‘fundamentalisme’, ‘discriminatie’ en ‘naieviteit’.  En het lijkt een beetje op een algemene kruistocht tegen godsdienst.

Om te beginnen geloof ik niet in levensbeschouwelijke neutraliteit die vorm krijgt in dit soort van a(nti)theisme. Op deze manier iedereen verbieden een religie te uiten is als iedereen verbieden een huidskleur te hebben. Dat is geen neutraliteit, dan trek je alleen je eigen levensbeschouwing (een antitheistisch vrijzinnig humanisme veronderstel ik) voor op de andere. Zeker in de naam van pluralisme of verscheidenheid lijkt mij dat eerder Orwelliaanse Nieuwspraak dan iets anders… Voor diegenen die 1984 niet gelezen hebben; daar wordt de oorlog gevoerd door het ministerie van liefde, en constante geschiedenisvervalsing door het ministerie van waarheid.

Sorry mensen om het lege ballonnetje door te prikken, maar een absolute ‘neutraliteit’ is een illusie. En vrijzinnig atheisme is evengoed een levensbeschouwing als alle anderen. Zelfs al zou je beroep doen op het feit dat dat hier mogelijk de meerderheid zou hebben dan nog blijft het één van de vele opties. En ik zie geen enkele reden om dat neutraler te vinden dan Christendom, Islam of Siberisch shamanisme… Het is niet neutraal, en op zo’n agressieve manier zeker niet. Wie dat wel denkt zit met serieuze blinde vlekken en moet zijn oogkleppen eens afzetten.

Ik vind het inderdaad ook fundamentalistisch, en eigenlijk verbaasd het mij dat europenanen in dit postmoderne tijdvak nog zo denken. Maar ja, de oude krokodillen komen nog uit de tijd van de dinosaurussen zullen we zeggen he… Maar het getuigt van geen enkele binding met de tijdsgeest, behalve dan misschien met een Dawkinsiaans atheistisch fundamentalisme. Maar dat heeft bij mijn weten nooit gepretendeerd pluralistisch te zijn en open te staan voor anderen.  Zo’n afkooksel ervan is zelfs een belediging van atheisme en vrijzinnig humanisme, waar ik eigenlijk meer van verwacht dan dit soort van gekronkel. Dit soort van wetsvoorstellen zal hun hele levensbeschouwing weinig goed in de ogen van eender welke gelovige trouwens. Alsof we nog wat meer vakjes en polarisatie nodig hebben… Dat gaat de verscheidenheid zeker ten goede komen ja…

Het verwijderen van kruisbeelden van een kerkhof zou ook een nodeloze verarming van onze cultuur zijn, en een ontkenenn dat onze europese cultuur er meer dan 1500 jaar Christendom op heeft zitten. Ik heb al wel mooie kruisbeelden gezien op kerkhoven, en die verwijderen zou mij doen denken aan de Taliban die eeuwenoude boedda-beelden kapot schiet omdat ze ‘een belediging voor de Islam’ zijn.  Ik werwacht eigenlijk meer van weldenkende mensen met mooie woorden.

Verder lijkt het mij heel ongezond dat ‘ambtenaren in de uitoefening van hun functie op geen enkele manier hun religieuze of levensbeschouwelijke overtuigingen kenbaar mogen maken, ongeacht of ze in contact komen met het publiek of niet’. Dat lijkt me idd sterk tegen de vrijheid van mening, de vrijheid van eredienst, de gewetensvrijheid en de godsdienstvrijheid in te gaan. En bovendien, vrijzinnig atheisme of eender wat voor anti-religieuze houding hoort evengoed in zo’n rijtje thuis. Of gaan ze daan weer inconsequent over tot Orwelliaanse dubbeldunk?

Ik vind het spijtig, en dat zeg ik niet alleen als gelovige. dit soort van fundamentalisme is in de praktijk niet uit te voeren (zeker niet als ze consequent omgaan met hun eigen levensbeschouwing), en gaat ons zeker niet verder brengen, en mensen beknotten.

Moge God onze politiekers wijsheid geven

shalom

Bram

november 5, 2009

Post-conservatief en post-liberaal Jezus volgen! (1)

Zoals ik al eerder zei was ik zeer onder de indruk van het “another world is possible”-symposium met Shane Claiborne en Chris Haw vorige week vrijdag (zie verslag deel 1 en deel 2) Eén van de dingen die mij (positief) opviel, onder andere ook aan de theoretische  uiteenzetting die ze met twee gaven na het avondeten, was dat ze op theologisch vlak zowel post-conservatief als post-liberaal uit de hoek kwamen. Let ook op de woorden die ik gebruik in dit essay: heel bewust niet ‘post-orthodox’ en ‘post-vrijzinnig’, zoals de twee kanten aan beide kanten vaak geframed worden in het nederlands, maar de letterlijke translitteraties van de termen die in het engels gebruikt worden. Waarom zal later wel duidelijk worden.

Post-conservatief is denk ik wel duidelijk voor iedereen die iets van shane Claiborne enerzijds en conservatief christelijk Amerika kent. Zowel op politiek-ideologisch vlak als op religieus vlak zijn ze, uit een drang naar radicaal discipelschap en Jezus volgen, los gekomen niet alleen de amerikaanse middenstandswaarden, maar ook bepaalde types van conservatief-evangelische bijbelinterpretaties.Niet omdat ze de bijbel niet serieus nemen, maar juist omdat ze in de eerste plaats Christus, die we leren kennen in de bijbel, juist wél serieus willen nemen.

Post-liberaal is nog iets anders. Af en toe is het duidelijk dat hun theologie (zoals bij meer ‘emerging church’ theologen bijvoorbeeld) geinformeerd is door bijvoorbeeld de moderne schriftkritiek, die niet uitgaat van een lettelijke dictering van de bijbel, maar dikwijls van ingewikkelde redactieprocessen bij bepaalde bijbelboeken. Chris Haw noemde bijvoorbeeld langs de neus weg de zondvloed een schrijfsel van de Yahwist. Ook de zeer duidelijk naar voor komende nadruk op narratieve theologie, die in veel bredere lagen van de emerging church geprefereerd wordt tegenover een analytische en systematische benadering van de theologie, komt uit een stroming die letterlijk ‘post-liberalisme‘ genoemd wordt. Meer narratief, meer symbolen en metaforisch denken, en een terugkeer naar een meer Hebreeuwse manier van denken na zovele eeuwen westerse theologie die gevormd is door het griekse en romeinse denken…

Duidelijk is trouwens dat niet alle christelijke meer vrijzinnige richtingen per definitie richting atheisme gaan, ook zijn er altijd terug bewegingen te vinden naar een meer orthodox en historisch (zij het daarom niet altijd conservatief) Christendom. Een opvallend voorbeeld is bijvoorbeeld het zoeken naar de ‘historische Jezus’. Dat is begonnen in vrijzinnige schriftkritiek die dikwijls geens spaander van de bijbel heel wilde houden, maar 3 golven  van zoeken naar wie Jezus dan wel was heeft ons in de zogenaamde ‘third quest for the historical Jesus’ bijvoorbeeld NT Wright opgeleverd, de evangelische Bischop van Durham, die niet bepaald liberaal te noemen is.

Het conservatieve ‘slippery slope’ verhaal dat alles wat uit de liberale hoek komt uiteindelijk tot het verloochenen van alles waar het christendom voor staat leidt is dus niet per definitie waar. Ook mensen die onderlegd zijn in bijvoorbeeld de moderne schriftkritiek kunnen vormgeven aan een orthodoxe vorm van Christendom…

Trouwens, ook conservatieve Christenen kunnen terecht komen op een slippery slope die hen wegrolt tot ver buiten de grenzen… Sommige vormen van fundamentalisme zijn niet veel meer dan een reïncarnatie van farrizeïsme. (Wat niet wil zeggen dat er ook onder die noemer echte Christenen zijn natuurlijk) en sommigen willen het Christendom in naam van een soort Amerikaans conservatisme temmen. De bijbel herschrijven om hem minder liberaal te maken, zoals het conservapedia bible project, dat gelukkig niet door veel mensen echt serieus genomen wordt, is daar een goed voorbeeld van.

(wordt vervolgd)

shalom

Bram

maart 12, 2009

crea/evo-oorlogen

In evangelische kerk zijn er nog altijd mensen die “de schepping” heel belangrijk vinden. Nu op zich is de schepping eigenlijk niet zo’n probleem voor de meeste mensen, er zijn er heel veel, zelfs buiten de 3 monotheistische religies, die geloven in God als Schepper. Maar dat is niet genoeg, je moet geloven dat de zeven dagen van het scheppingsverhaal letterlijk zo gebeurd zijn, anders valt de hele bijbel in duigen…

sorry maar dat verhaal dat de bijbel in duigen valt geloof ik al lang niet meer. Zowiezo zijn er zowel nu als in andere tijden veel meer interpretaties geweest  van de eerste hoofdstukken  van genesis dan het 7-dagen-creationisme-verhaal. Veel Christenen zagen in het schepingsverhaal eerder een ‘accomodatie’ (een woord van dacht ik Calvijn), een soort van Goddelijke kleutertaal omdat we toch niet echt§ kunnen snappen wat er gebeurd is. De grote kerkvader Augustinus (met wie ik het ook niet altijd eens ben) dacht zelf dat de Schepping volledig in één moment gebeurd was, maar zag andere dingen die belangrijker waren in het scheppingsverhaal dan echt letterlijk nemen. Ikzelf zou ook zeggen dat ik geloof dat de Schepping iets is dat wij mensen niet kunnen vatten, een gebeurtenis die niet in de begrippen die ons verstand kan begrijpen te vatten is, en die op geen enkele manier in woorden uit te leggen is. Een gedicht zoals het scheppingsverhaal is dan waarschijnlijk de beste manier om aan mensen uit te leggen hoe de wereld geschapen is…

Nu voor sommigen geloof ik dan al niet meer in “de schepping” zoals zij die zien. Pech, ik geloof dat de Schepping iets veel groter is dan eender welke wetenschap zou kunnen beschrijven… En een wetenschap die volledig bestaat uit het zoeken naar gaten in de evolutietheorie en daar gelijk mee probeert te halen om te bewijzen dat God bestaat en de bijbel ‘waar’ is vind ik redelijk er volledig naast. Een citaat uit het nieuwe U2-album is hier wel handig: “Stop helping God across the road like a little old lady!!!” We moeten stoppen met proberen te bewijzen dat God de Schepper is, dat is Hij gewoon. Punt. Als we dat laten afhangen van een wetenschappelijk welles-nietes-spelletje dan hebben we niet echt veel geloof… God is groter dan al onze menselijke hersenkronkels…

Trouwens het hele argument dat evolutie en het bestaan van God mekaar uitsluiten is vooral een idee van fundamentalisten aan twee kanten (ook atheisten en ‘liberals’ kunnen heel fundamentalistisch zijn) van het oude crea-evo debat, maar veel mensen hebben die tegenstelling nooit gezien (de big bang-theorie is eerst uitgedacht door een belgische pater trouwens) Natuurlijk kan de evolutietheorie door sommigen gebruikt worden als bewijs van atheisme, maar er zijn evengoed mensen die er de hand van God in zien op één of andere manier…

Er zijn mensen genoeg die Christen zijn en in evolutie geloven. Geloven ze daarom niet in het scheppingsverhaal en gooien ze de bijbel weg? Nee natuurlijk niet, en het heeft geen zin om ze te beschuldigen, te brandmerken als slechte christenen, of wat dan ook. Als er iets is waar satan de evolutietheorie voor kan gebruiken is het wel om christenen te verdelen, en zijn techniek is heel duidelijk maar blijft werken: verdeel in twee kampen… De leugen dat er maar twee opties zijn doet zijn verdelend werk, en wji christenen zijn zo dom om daar blind in te lopen en heel de wereld onnodig af te schrikken, en satan kan in zijn vuistje lachen… Het idee van twee kampen is achterlijk, ik hoor bij geen van beide technisch gezien…

Alle christenen die ik ken, zelfs de evolutionistische, gaan er niet aan twijfelen om God Schepper te noemen. Misschien interpreteren verschillende christenen de bijbel anders, net zoals andere tijden en kerken ook andere interpretaties gaven. Er staat meer in de bijbel dan het scheppingsverhaal, en als je de waarheid van de bijbel gaat reduceren tot ‘dit is de juiste informatie, ken die en alles is ok en je gaat naar de hemel’ dan is er iets serieus mis. De bijbel is niet iets wat je moet aannemen omdat het waar is, het is waarheid om iets mee te doen. Als God God Schepper is en Jezus zegt dat we God moeten liefhebben met heel ons hart, ziel en verstand, betekent dat dan ook niet dat wij christenen op de bres zouden moeten staan om de Schepping te bewaren met alles wat we hebben. Zeggen dat we in de Schepping geloven en diezelfde Schepping gewoon richting beerput en verdommenis laten gaan zonder er iets aan te doen is voor mij zoiets als je middelvinger naar God uitsteken. Als Jezus zegt dat we onze vijanden moeten liefhebben moeten we dat doen. En als we dat dan niet eens proberen dan is er een probleem… Als Paulus zegt dat zelfs geloof en profetie en wat je maar wil niks ende noppes voorstellen als we geen liefde hebben, en Johannes zegt dat de wereld ons als Christenen zal herkennen aan de liefde onder elkaar, dan vraag ik mij af wat er mis is…

Misschien moeten we eens doen wat er in de bijbel staat ipv te proberen te bewijzen dat het wetenschappelijk waar is… Mensen gaan veel meer zien dat de bijbel waar is als we hem uitleven dan wanneer we een welles-nietes-spelletje spelen over hoe God de wereld gemaakt heeft…

shalom

Bram

november 12, 2008

pas op voor het dispensationalisme II

een paar noten bij mij post van gisteren:

Ten eerste, de titel was eigenlijk maar een graptsje dat niemand door zal gehad hebben, een knipoog naar de titels die die-hard dispensationalist Marc verhoeven (de mens door wie ik dit alles ben gaan onderzoeken eigenlijk) aan zijn artikels op zijn waarschuwende site www.verhoeenmarc.be soms geeft; “pas op voor X”, met x zijnde alles van C.S. Lewis over heel vreemde sektes tot dingen als vineyard en zelfs ‘hyper- of ultradispentationalisme’. Een mens moet voor veel oppassen, en meneer verhoeven ziet heel veel dwaalleren die niet bijbels zijn, waarvan sommige dat absoluut ook niet zijn, maar veel andere gewoon niet in zijn dispentationalistisch en cessationistisch wereldbeeld passen en veel bijbelser zijn dan zijn gekronkel!

Een nieuw woord voor vandaag is dat wat ik net gebruikt heb, al had ik het er gisteren al over zonder het moeilijke woord te gebruiken: cessationisme, ofwel het geloof dat alle miraculeuze gaven van de Heilige Geest inclusief tongentaal na de tijd van de apostelen (of ook na het schrijven van de boeken van het NT) niet meer nodig waren en dus niet meer voorkomen. Dat is op zich niet iets dat alleen voorkomt bij dispensationalisten, maar hoort wel thuis in het hele systeem van bedelingen, en daarom is het vreemd dat heel veel pinkster- en charismatische christenen de eindtijdtheoriëen van het bedelingensysteem hebben overgenomen, zonder door te hebben hoe anti-charismatisch het eigenlijk is.

Cessationisme is één ding, en het is iets dat in verschillende christelijke tradities voorkomt. Maar als we het dispentationalisme nemen in zijn meest verspreide vom, dat van de scofieldbijbel, is het andere probleem dat ik gisteren noemde een stuk zeldzamer in de geschiedenis van het christendom: het wegschuiven van de bergrede en het onze vader als niet voor ons, en het ontkennen dat de woorden van Jezus over het koninkrijk van toepassing zijn voor ons christenen. Hoe verder dat koninkrijk ingevuld wordt is heel verschillend, maar ontkennen dat het prediken van het koninkrijk voor ons Christenen is is redelijk uniek in de geschiedenis van het christendom lijkt mij. En het verkondigen dat de bergrede en het onze vader niet voor christenen maar voor joden zijn is volgens mij de grens oversteken en het christendom verlaten, zeker als je het over streng bijbels christendom wil hebben. Ik spreek normaal niet snel over dwaalleer of ketterij, maar in dit geval heb ik blijkbaar wel die neiging om het dispensationalisme van scofield als dusdanig te labelen. Al denk en hoop ik dat niet iederen die één of andere vorm van dispensationalisme aanhangt zoiets gelooft.

In ieder geval, ik weet dat ik vroeger mensen als genoemde Verhoeven-kerel zou hebben afgedaan als extreme evangelische fundamentalisten, maar bij nader onderzoek zou ik nooit meer zoiets kunnen zeggen. Een theologisch systeem dat het merendeel van wat er in de evangeliën staat opzij schuift als niet voor christenen kan volgens mij nooit het predikaat “evangelisch” krijgen! Fundamentalistisch oké, maar ik heb teveel eerbied voor het evangelie om mensen die menen bijbelvast te zijn en toch het merendeel van de woorden van Jezus zelf opzijschuiven als ‘niet voor ons’ als ‘evangelisch’ te beschouwen. Ik ben op zich openminded voor bijbelinterpretaties en verschillende vormen van christendom, maar zeggen dat de woorden van Christus niet voor ons zijn is echt wel ver over!

Mogen we allemaal groeien in relatie met Hem

shalom

Bram

ps: sorry voor zoveel moeilijke woorden (mijn vingers geraken er ook van in de knoop…)

Blog op WordPress.com.