‘blog van Brambonius’

juli 25, 2009

soul-junk!!!!

YESSSS!!!

Eindelijk, na 2 jaar wachten, gaat ‘1960’ uitkomen, de 10e langspeelplaat van souljunk. Een band die behalve frontman Glen Galaxy nooit een constante line-up heeft gehad en die ergens tussen, rock, noise, worship, avant-hop, rap, free-jazz, folk, abstracte electronica en nog een stuk of wat stijlen schippert. Een band die ondanks de overduidelijk christelijke neigingen (Glen zingt soms alleen maar bijbeltexten) nooit in het Christelijk wereldje is aangeslagen, maar daarbuiten bij een gespecialiseerd liefhebberpubliek wel!

Eigenlijk ben ik door soul-junk worship gaan apprecieren. Ik heb (ondanks mijn vineyard-achtergrond) heel lang niets gevoeld voor worship. Tot dit nummer (een live-versie die ik tot vandaag niet kende, het origineel is anders, een valse gitaar, 2 stemmen, een rammelend excuus voor een drumstel en een rommelige productie…)

Dat eerlijke uitroepen, dat raakte mij enorm… Dat rammelend maar o zo eerlijk bijbeltexten uitschreeuwen was zo’n verademing na alle gladde aanbiddingsmuziek die mij alleen gemaakt leek om de groots gemene deler te pleasen…

Met de jaren is de sound vand souljunk van lo-fi gitaren en bijbelverzen naar abstracte hiphop ge-evolueerd, met daartussen nog rock, indie en electronische experimenten. Mijn favoriet blijft de 1942 EP, een meesterwerk van heel geavanceerde folk/noise, met heel uitgebreid instrumentarium en veel gasten (inclusief sufjan steven, en leden van de danielson famile) die op sommige momenten nog lekker in koor zingen ook.

De abstracte hiphop heeft me nooit veel gezegd vrees ik, al zaten er knappe stukken tussen, maar nu eindelijk, na nog een zijprojectje met de eerste 23 psalmen op bizarre folktronica en een poging om de hele bijbel te rappen op zijn blog (zit ergen halfweg exodus) komt er eindelijk een nieuwe ‘rock’plaat uit!! En die MOET ik hebben!!!

Het andere goede nieuws is dat sounds familyre, het labeltje van Daniel Smith (danielson famile) nu alle souljunk-albums gaat heruitgeven. Hallelujah, dan kan ik eindelijk de onbereikbare platen kopen!!! Alle goede nieuws hier

hun blog/website (die meer vreemde collages en bijbelstudies geeft soms) op http://www.souljunk.com

En om het af te leren; mijn eigen soul-junk cover:

shalom

Bram

maart 14, 2009

Danielson – trying hartz (first fruit ’94-’04)

Danielson… Zonder tegenspreken één van de meest originele muziekgezelschappen op de planeet, maar waarschijnlijk soms ook één van de minst toegankelijke. Daniels Smiths hoog piepstemmetje dat niet altijd helemaal op de toon lijkt te zitten in combinatie met de soms heel brede freakfolk-arrangementen waarin zijn hele familie zorgt voor alles van tegendraadse koortjes tot vreemde xylofoonpartijen zal inderdaad wel vreemd zijn voor sommige mensen die niet zoals mij van experimentele muziek houden.

Maar voor de mensen die de muziek willen leren kennen zonder alle CD’s te moeten kopen (die soms uitverkocht of minstens enorms moeilijk te bestellen zijn): hier ligt nu op mijn bureau een recent uitgebrachte ‘best of’-dubbel-CD genaamd “trying hartz (first fruits ’94 ’04)” met een verzameling nummers uit de hele danielson famile-loopbaan tot 2004, dat is dus alles voor het magistrale recente bestverkopende album ‘ships’. SPijtig genoeg betekent dat wel dat dus hun grootste *hit* ‘did I step on your trumpet‘ niet op het album staat. Maar behalve dat is het wel met een mooi overzicht van het repertoire van de danielson famile en de CD die hij onder de naam brother danielson gemaakt heeft. en ik moet zeggen ik ben terug aangenaam verrast van de originalteit en kracht van Smiths muzikale familie.

Voor de mensen die het verhaal niet kennen: Daniel Smith is ooit begonnen met de band voor een een kunstproject op school, met een paar (toen nog hel jonge) familieleden omdat hij geen andere bandleden had. Zijn eerste CD(vooral zelf opgenomen en ingespeeld) ‘a prayer for every hour’ was een extreem freaky, dissonant, lo-fi en soms echt wel beangstigend werkstuk, dat geen enkele platenmaatschappij wilde uitbrengen, tot Daniel een thuis vond bij het beginnende christelijke indielabel tooth and nail. Die kregen toen trouwens wel wat kritiek daarvoor, vooral uit hoek van de christelijke muziekindustrie, waar men het niet zo begrepen had op valse lo-fi. Maar de relatie met tooth and nail is altijd goed gebleven, en buiten de christelijke muziekwereld was er in de indie-wereld wél interesse, al was dat deels juist doordat ze zo door de christian rock wereld uitgespuwd waren… Wat er ook van zij, ‘a prayer for every hour’ is zelfs op deze best-of ondervertegenwoordigd met alleen een mooie live-versie van ‘nice of me’.

Vanaf de tweede plaat was het geluid van de danielson famile anders: breedse freaky folk-arrangementen werden minutieus uitgewerkt tot in de kleinste details, met dikwijls onverwachte instrumentaria en bizarre breaks. De band bestond ook niet alleen uit de familie smith maar had dikwijls ook ander mooi volk in de rangen zoals onder andere Sufjan Stevens, Glen en Jon galaxy (soul-junk) en John Ringhoffer (half-handed cloud), en met producers als Steve Albini. De band werd behalve voor zijn Cd’s ook vooral bekend voor zijn heel opvallende en indrukwekkende optredens, waarbij de hele band in kostuum was, en daniel zelf soms verkleed was als een enorme boom.

OP dit overzicht uit hun carriere staan dan ook niet alleen studio-versies die recht van hun CD’s geplukt zijn, maar bepaalde nummers als bijvoorbeeld ‘cutest lil’ dragon’, ‘pottymouth’ en ‘hammers sitting still’ staan er op in live-versies en andere met alternatieve arrangementen (luister naar ‘animal in every corner’) ,waardoor het zelfs voor de fans die alle platen in huis hebben een interessant verzamelaarsobject is. Als enige minpunten zou ik de afwezigheid noemen van ‘did I step on your trumpet’ en de daniel johnston-cover ‘worried shoes’, en misschien dat de live versie van ‘don’t you be the judge’ een beetje tegenvalt tegenover het origineel.

De Christelijke muziek-industrie heeftt nooit nog interesse gehad in danielson, spijtig voor hen.., maar in de wereld van de experimentele indie-rock heeft danielson terecht zijn status gekregen, en waarschijnlijk hebben ze hun plaats in de muziekgeschiedenis ook wel verdiend. Eigenlijk zouden alle mensen die graag eens iets anders horen en die va roiginaliteit in muziek houden deze CD in huis moeten halen!

shalom

Bram

januari 21, 2009

nieuwe engelstalige muziekblog

ik heb nu ook een engelstalige muziekblog: http://bramboniusmusic.wordpress.com/… Tot nu to staan er links op naar vrij downloadbare muziek van de psalters, denison witmer, soul-junk en bram cools…

enjoy

Brambonius

Blog op WordPress.com.