‘blog van Brambonius’

september 9, 2010

westers verlicht vooruitgangsdenken als apocalyps…

Soms verbaas ik er mij over dat er nog steeds mensen zijn die denken in een vooruitgangsgeloof  dat ons als ‘verlichte Westerse mens’ dankzij onze wetenschap en techniek doet uitsteken boven alle andere volkeren uit andere plaatsen en tijden, die toch maar een bende barbaarse dommeriken zijn… Nu hoop ik dat deze manier van voorstellen een parodie is, en dat niemand zo denkt, en ik gewoon een veel genuanceerder wereldbeeld niet begrijp. Maar ik kan gewoon niets met dat westers vooruitgangsgeloof, en zeker na de holocaust en Nagasiki en Hirosjima zou iedereen moeten doorhebben dat de ‘rationele mens’ geen haar beter is dan eender wie, alleen gevaarlijker omdat hij geavanceerdere middelen tot zijn beschikking heeft….

Westers verlichtingdenken is even (in)significant als oud-azteeks denken of confucianisme of eender welke andere systeem van denken. Het is niet meer waard dan eender welk ander denkstelsel en kan zich nergens rechtmatig boven stellen. Wat een belachelijk intellectueel-koloniaal idee, wat een hubris zou het zijn om te denken dat wij het beter weten dan alle andere volkeren uit de geschiedenis, en dat wij het recht zouden hebben om neer te kijken op andere volkeren. Hoe kortzichtig kunnen we zijn?

Integendeel. Zelfs van het zogezegd meest ‘achterlijke’ volk zullen wij evenveel kunnen leren als zij van ons kunnen leren. Wij mogen dan met onze westerse wetenschap de materiele dimensie van de wereld in kaart gebracht hebben en kunnen manipuleren zoals niemand anders; oa om belachelijke dingen te maken als atoombommen en andere massavernietigingswapens, die tonen dat wij eigenlijk misschien nog wel de achterlijkste van allemaal zijn, en dat als we meer kennis hebben we daarom nog geen greintje verantwoordelijkheidszin hebben. De laatste 5 eeuwen van wetenschappelijke en technische groei in de westerse wereld zijn niet toevallig de eeuwen waarin we als westerse mens een hoop inheemse culturen hebben vernietigd, en meer andere species dan er uitgestorven zijn sinds de krijt-tertiair grens. Wat een achterlijk dom zelfdestructief wezen is de ‘verlichte’ westerse mens toch… Ja we bereiken de maan, maar dat betekent alleen dat we niet alleen de aarde, maar ook de ruimte rond onze planeet vullen met rommel en afval… Ideëen over hoe het universum opgebouwd is zijn interessant, maar hoe we met het universum omgaan is veel belangrijker. Mensen zijn barbaars niet omdat ze een verkeerde kosmologie hebben, maar omdat ze hunzelf, hun medemens en de planeet kapotmaken. En dan zijn we als westerlingen evengoed finaal gebuisd, en veel effectiever in ons barbarisme dan de primitieven ooit konden zijn. Dat soort vooruitgang in een ei noemen ze rot (op prins Caspian te citeren), maakt niet uit of ons beeld van de kosmos nu accurater is dan dat waarbij de reus atlas de aarde draagt!

Je kan ook niet ‘westersen’ tegenover ‘barbaren’ stellen. Er is een enorme verscheidenheid aan andere niet-westerse en vroegere culturen, en van de meeste kunnen we ergens wel iets leren op één of ander vlak. Natuurlijk zijn er moordzuchtige volkeren geweest, maar evengoed vredelievende, die op hun manier een evenwicht zochten om samen te leven met de rest van de schepping. wie weet wat we hadden kunnen leren van die voor jouw waarschijnlijk ‘achterlijke’ indianen die in naam van de economie met griepdekens zijn uitgemoord om het regenwoud te kunnen platgooien voor wat er daar onder de grond zat…

Behalve ‘objectieve kennis’ in wetenschappelijke vorm zijn er nog andere vormen van waarheid die dieper gaan, en bestaat er ook wijsheid om iets met die kennis te doen. Economische keuzes en politieke systemen zijn evengoed deel van onze manier van denken. Als we echt het barbarenstadium voorbij waren zou consumptie-economie nooit belangrijker zijn dan menselijkheid, en de mogelijkheid om een wapen te bouwen geen imperatief zijn om dat ook te doen.

Ik weet dat we moeten veranderen, onze westerse beschaving met zijn welvaart is in feite  een zelfmoordmachine die roofbouw pleegt op de rest van de planeet, inclusief onze broers en zussen die de pech hebben in het verkeerde deel van de wereld geboren te zijn. Ik ben me ervan bewust dat ik zelf ook meer keuzes moet maken om anders te gaan leven en daar niet mee mee te doen, en nog op zoek naar het hoe.

Ik weet het allemaal niet… Ik zou iets positiever willen zijn dan Johan ter Beek die op het flevo-festival de goedgelovig.nl liveshow bestookte met gedachten over het einde van de wereld. Maar eerlijk gezegd zie ik het niet. Ik zie geen heil, en geen duurzaamheid in de wereld zoals we die nu kennen. De evenwichten die we verstoord hebben in de natuur zullen nog erger worden, wat meer rampen geeft. De fossiele brandstoffen geraken op, en ik hoop dat we op tijd hernieuwbare bronnen vinden.

Maar een ‘constante groei’ zoals de meeste economische theoriën proclameren zal er niet zijn. We kunnen misschien de schade inperken, maar we geraken over ons hoogtepunt heen als mensheid… En de verliezen zijn nu al groot.

Moge God ons bijstaan.

Bram

Advertenties

mei 3, 2009

Neo-monastiek (voorlopig overzicht)

Blijkbaar is er in christelijk nederlandstalig blogland -en vooral nederlands, ik zie niet veel andere belgen- een kleine blogstorm geweest over new monasticism, wat ik hier meestal vertaald heb met neo-monastiek (in mijn titels toch), al zijn de termen nieuwe monastiek en nieuw monnikendom ook al gebruikt geweest. We zullen we zien welke term uiteindelijk in het nederlands gaat gebruikt worden zeker…

Veel woorden, maar het gaat nog steeds over dingen die hier nog zelfs maar amper in de kinderschoenen staan… Maar als het Gods plan is, dan komt dat wel. en anders maakt het niet veel uit… Ik ben in ieder geval geinspireerd…

Hier een overzicht van mijn posts over het onderwerp:

neo-monastiek (new monasticism)
neo-monastiek II
neo-monastiek III

Verder een interessant nieuw artikel uit het nederlands dagblad, dat  over  ‘nieuw monikendom’ spreekt, te lezen op de blog van Jan Wolsheimer.

Een artikel van het nederlandse emerging netwerk

Johan ter Beek over het onderwerp (check ook de rest van zijn blog, hij schrijft momenteel veel over dat onderwerp)

[Deze links bevatten allemaal nog veel meer links om op door te klikken…]

Ergens is het vreemd om zo over een onderwerp te schrijven waar ik in mijn hart mee bezig zou willen zijn maar waar in de praktijk nog niet veel van komt.

Jezus, ontferm u over mij…

shalom

Bram

maart 5, 2009

een alternatief eindtijdscenario?

Okay dit is een nogal heavy en lichtjes doomy post… eigenlijk is deze onststaan als antwoord op een blogpost van johan ter beek en dan een stuk langer geworden….

Waar beginnen we?  Wat als onze eindtijdtheoriëen niet blijken uit te komen (arme Hal Lindsay) en de terugkomst van Jezus niet voor direct is, maar voor ergens in een verdere toekomst, en als er in de veel nabijere toekomst eerst nog een instorting van onze zogezegde westerse beschaving (en meer zelfs) zit aan te komen? Hoe zit het met ons christenen dan?

Zowiezo zijn er in deze laatste 2000 jaar, en zeker ook daarvoor, wel meer wereldrijken opgekomen en daarna gevallen, dus zo speciaal zou de neergang van de onze vrees ik toch niet echt zijn… Het einde van de wereld is het zeker niet, behalve misschien voor onszelf dan, maar niet zo speciaal in de geschiedenis van planeet Terra…

Maar spijtig genoeg: het kan wel eens erger uitpakken dan dat: We blijven roofbouw plegen op de planeet, en dat gaat zoals het nu gaat vrees ik echt geen 100 jaar meer duren voordat dat tot serieuze problemen komt… Millieucrisissen, vervuiling, ecologische rampen, zeespiegelstijgingen, aardbevingen,… dit samen met andere problemen (onrusten, oorlogen, instorten van het geldsysteem, wegvallen van onze moderne communicatie?,…) kan wel eens een heel andere wereld creëeren op niet zo’n lange tijd… dit is het worst case scenarie, en ik hoop met heel mijn hart dat het niet zo zal zijn, maar ik ben bang dat de roofbouw die we op onze zuster, moeder aarde plegen, ons uiteindelijk zuur zal opbreken.  en ik lijk overal in ons ‘westers rijk’ barsten te zien, die misschien alleen maar inbeelding zijn. 

We moeten altijd hopen op de wederkomst, maar aan de andere kant blijven in deze wereld gewoon leven, en moeten we blijven Jezus volgen, die ons allemaal als christen de wereld in zendt… Laten we er nu dus eens vanuit gaan dat dat (net zoals in het jaar duizend, of bij de val van het romeinse rijk, of in het jaar 2000,…) niet zo is dat ‘de apocalyps’ van ‘left behind’ verhaaltjes eraankomt en jezus terugkomt als culminatiepunt van de rampen die ons (hopelijk niet) te wachten staan. Waar staan we dan als Christen? Wat doen we dan als overlevenden die in een ondersteboven gedraaide wereld zitten?

Dan is het het met spelen gedaan, dan wordt het terug naar af met heel onze beschaving… Maar wat ik dan geloof is dat we dan, als christenen, inderdaad opeens echt licht en zout zouden kunnen zijn, omdat we, ook al beseffen wij die gevangen zitten in de tijdsgeest van consumerisme en kapitalisme dat niet zo goed, dat we een enorm potentieel hebben van een alternatieve samenleving: als we erin slagen om eens echt Jezus te volgen en anders te zijn zoals bijvoorbeeld de kerk van handelingen… Samen delen, leven in liefde en zelfopoffering,… Samen met mekaar delen wat we nodig (en veel mensen zullen nood hebben) en ook met de mensen buiten onze kring die het nodig hebben zoveel we kunnen. Dat potentieel is wat mij enorm inspireert bij Shane Claiborne en new monasticism, en meer algemeen ook in wel wat emerging church richtingen…

eigenlijk zouden we het nu ook al moeten doen, maar soit,…  Op zo’n crisismoment moeten we echt terug gaan naar Jezus echt volgen, en als we dan echt Hem op de eerste plaats zetten en ons laten leiden door de Geest (en niet alleen zingen dat we dat doen… we zouden dat in theorie nu ook allemaal moeten doen, maar in de praktijk nemen de prioriteiten van de wereld het meestal over..) en dat we daarbij kunnen leren van bijvoorbeeld bepaalde monastieke tradities, anabaptisme, de eerste kerk,… En als we onze hoop op de dingen van de wereld blijven stellen, zullen we net als de wereld alles kwijt zijn, en niets te bieden hebben. Terwijl een radicale alternatieve manier van leven ons niet alleen kan helpen te overleven in de (hopelijk hypothetische) instortende wereld, maar ons zelfs kan helpen om echt een licht te zijn, een evangelie dat niet alleen goed nieuws is voor ons gelovigen, maar dat ons helpt om goed nieuws te zijn voor de wereld in nood rond ons, wat eigenlijk altijd de bedoeling was denk ik…

Mooie woorden allemaal, maar spijtig genoeg blijft het voor mij ook maar bij nadenken vrees ik 😦 Maar ik wil echt leven volgens de Weg, en Christus volgen…

zucht… lange Weg te gaan

shalom

Bram

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.