‘blog van Brambonius’

februari 5, 2010

ondertussen op mijn engelstalige blogpagina…

Heel wat discussie ondertussen op mijn engelstalige blog. Ik vrees dat ik die posts niet ga vertalen, maar zij die engels lezen zijn misschien geinteresseerd:

Begin dit jaar ben ik binnengevallen in een zij-sprongetje van een discussie tussen de 2 joneses van de emerging church (Andrew en Tony) over huwelijk: ‘the emerging joneses and my anarchist marriage’. Een onderwerp dat ik gisteren verder heb aangeboord in ‘avatar and the core of the christian view on marriage‘ ,mede met inspiratie uit de avatar-film (en een onderwerp waar ik hier ook al over geschreven heb:  sex en huwelijk nul, één, twee.

Verder een paar onderwerpen in dezelfde richting: ‘male Christianity vs mother Teresa‘, over waarom ik het boek dat in het nederlands ‘de ongetemde man‘ heet van John Eldredge op p 19 al neerlegde. En een beschouwing over een Lady gaga- video en mijn eigen beleving van liefde en seksualiteit in ‘post-human broken sexuality vs the beauty in this innocence‘.

veel leesgenot

Bram

maart 22, 2009

nieuw calvinisme als idee dat we wereld verandert???

 Time magazine had een jaarlijkse special met 10 ideëen die de wereld zouden kunnen gaan veranderen, en tot grote verbazing van velen stond op de derde plaats ‘new calvinism’: het nieuwe calvinisme dus.

Nu, als er binnen het christendom één richting is die mij niet veel zegt dan is dat vrees ik wel calvinisme, waar ik zowiezo nooit veel mee heb gehad: het heeft altijd ver van mijn bed gestaan, ik ben hier in belgië opgegroeid tussen evangelische/pinksterkerken enerzijds en vrijzinnige katholieke scholen anderzijds. Maar toen ik mij meer op het internet begaf kwam ik op fora en websites regelmatig felle calvinisten tegen van het type dat alle niet-calvinisten bijna bij voorbaat verketterde. Het opstapelen van donderende rationele elementen om gelijk te hebben en de agressiviteit van bepaalde van die types heeft mij altijd afgeschrikt, en theologisch heeft het mij nooit iets gezegd, en zal dat starre deterministische wereldbeeld mij ook nooit zoveel zeggen… Laat staan alle afgeven op Arminius, alsof er een twee-partijensysteem zou bestaan waarbij één van de twee gelijk moet hebben. Er zijn zowiezo veel meer meningen dan die van Arminius en de volgelingen van Calvijn, en ook Calvijn hamerde veel minder op determinisme dan zijn latere volgelingen. Het Mohler-citaat van time-magazine zegt mij genoeg: “The moment someone begins to define God’s [being or actions] biblically, that person is drawn to conclusions that are traditionally classified as Calvinist.” Sorry, maar mij komt dat arrogant over, ik geloof dat er veel mensen de bijbel bestudeerd hebben: evangelischen, katholieken, orthodoxen, kopten, anabaptisten, etc en de meeste daarvan kwamen niet tot dat determinisme, misschien wel met een heel goede rede.

En als je dan als een van de boegbeelden van dat ‘nieuwe’ calvinisme’ Mark Driscoll krijgt, die soms zo sexistisch is dat ik mij als man al beledigd ren aangevallen voel van wat hij soms uitkraamt: sorry, ik heb geen en nog minder interesse in geweld, worstelen, macho-zever en zijn zogezegde ‘bijbelse’ rolverdelingen… Dan groeit mijn interesse niet.

Maar een andere opmerkelijke kant van het verhaal moet ook niet onopgemerkt blijven: Eén van de 10 ideëen die de wereld kunnen veranderen in 2009 is een opleving van Christendom, en niet zomaar Christendom, maar een redelijk ‘hardcore’ en compromisloze vorm ervan, die meer op God gericht is dan op de mens, na een hele tijd (ook in evangelische kerken) van heel mensgericht protestantisme. Dat op zich is in tijden van ontkerkelijking en secularisering heel opmerkelijk.

Veel mensen geloven dat religie op sterven na dood is moeten daar toch wel van geschrokken zijn denk ik: Religie is niet dood. De georganiseerde religie verliest terrein, maar vage religiositeit wint terrein, en het ‘ietsisme’ is in opkomst, naast veel relishopping en new age selfmade-godsdiensten, en ontkerkelijkt christendom. En bovendien een sterke groei van de islam, die een plaats op begint te eisen in onze samenleving. Het atheistisch optimisme dat de mens de godsdienst aan het ontgroeien is in onze wetenschappelijke tijden moet toch wel een knak krijgen denk ik…

In hoeverre dat zogezegde ‘nieuw calvinisme’ op zich hier in belgië ooit iets zal betekenen weet ik niet natuurlijk… Ik denk (en hoop stiekem) ook dat time magazine zich ergens vergist met zijn pijlen op het calvinisme te gooien, maar dat ze wel een punt hebben dat een minder mensgerichte vorm van Christendom wel eens iets zou kunnen gaan betekenen in de toekomst. Persoonlijk denk ik daarbij niet in de eerste plaats aan het deterministische calvinisme (maar dat kan mijn fout zijn) Maar hoop ik meer op een injectie van een paar dingen uit de meest vergeten (en indertijd meest uitgemoorde) tak van de reformatie: het anabaptisme. Een holistsich Christocentrisme, en radicaal discipelschap, dat zijn dingen die de wereld kunnen veranderen. Jezus in het centrum van ons leven, christen zijn niet alleen als hobbie en ‘geestelijk consumeren’, maar serieus proberen Jezus te volgen. Een Christendom dat effectief ons hele leven kost, dat niet een soort weekend-tijdverdrijf is voor op zondagmorgen, een naar binnen gericht consumerend opladen op een conferentie om daarna verder de wegen van de wereld te volgen maar een Jezus betrekken in elk deel van ons leven, en ambassadeur zijn van het Koninkrijk van God waar we zijn op elk moment.

En dat is wat ik zie in de missionaire tak van de emerging Church en new monasticism, bij shane Claiborne, Mark van steenwyk, en bij waarschijnlijk veel naamloze mensen die veel minder lawaai maken dan de Mark Driscolls vand eze wereld: een simpel maar diep volgen van Jezus, niet alleen maar ook samen. Niet de nadruk leggen op discussieren over doctrine, maar laten zien met heel ons leven dat we ze serieus nemen. Een meer eucemenische ‘mere Christianity’ misschien, die probeert om een historisch orthodox christendom te volgen, gericht op Jezus als de weg de waarheid en het leven, en een uitleven van de wet van de liefde.

Ja dat zou de wereld kunnen en moeten veranderen: Als we echt van God leren houden boven alles, en van onze naaste als onszelf. Echt onze medemens even belangrijk vinden als onszelf boven alle roerende en onroerene goederen, ons gelijk en onze reputatie en zelfs ons eigen leven. Echt God als Schepper serieus nemen, dus niet alleen discussieren over dat Hij de wereld gemaakt heeft, maar gewoon zorg dragen voor de Schepping. Nedering in liefde respectvol met de medemens omgaan, voor onze vijanden bidden en niemand afschrijven of veroordelen.

Ook ikzelf heb dan nog een lange weg te gaan…

en ik wil vragen om voor mij te bidden want ik sta nog nergens als volgeling van christus…

shalom

Bram

december 3, 2008

Mark Driscoll II/zorg voor ouderen in je familie!!!

Filed under: Christendom, evangelie, sexisme, websites — Tags: , , , — brambonius @ 11:26 am

 

Een tijdje geleden had ik een post met een (voor mij redelijk eng) filmpje van Mark Driscoll, die op basis van 1 Tim 5:8 (In nederlands: “Wie niet voor de eigen familie zorgt, zelfs niet voor huisgenoten, heeft het geloof verloochend en is slechter dan een ongelovige.”) in het engels beginnend met ‘anyone’, wat door Driscoll door ‘a man’ wordt vervangen, concludeert dat de man diegene is die voor het gezin moet zorgen, en dat thuisblijvende vaders met werkende vrouwen not done zijn en door de kerk gedisciplineerd moeten worden. Ik vind dat zowiezo een heel vreemde conclusie van het gegeven vers, en om zijn amerikaanse rolpatronen te bevestigen aan de hand van dat vers is gewoon kortzichtig bijbelmisbruik… Maar waar gaat het vers dan over?

Het idee van mannen die gaan werken en vrouwen die thuisblijven is trouwens heel cultureel bepaald. Als we naar de cultuur in de oudere tijden kijken, zien we dat vrouwen evengoed  bijdroegen in het inkomen van het gezin (zie spreuken 31) Er was een grote nijverheid van thuiswerk, waarin vrouwen trouwens evengoed verantwoordelijk konden zijn als mannen (zie Lydia de purperverkoopster bijvoorbeeld) dus de veronderstelling dat alleen mannen buitenshuis gaan werken en vrouwen thuisblijven zonder iets te doen dat bijdraagt aan het gezin is een heel cultureel gekleurde veronderstelling, die komt uit onze ogen van na de industriële revolutie. Daarvoor bleven in veel situaties allebei de partners het merendeel van de tijd in de buurt van het huis, omdat er ofwel boerenarbeid, ofwel thuisambacht (ook door de vrouw) gedaan werdt, waarbij beide partners in de buurt van het huis waren om op de kinderen te letten… Het algemene idee van ‘de man gaat werken’, de vrouw blijft thuis, is zeker niet altijd logisch omdat het voor ons (en voor macho-amerikanen) cultureel zo is. Het vers gaat ook niet over dat ‘we’ voor ons gezin moeten zorgen, en als we dat niet doen dat we dan echt verkeerd bezig zijn. Concluderen dat die ‘iemand’ per se slaat op ‘de man als buitenshuis werkende’ is een heel enge visie en mist de kern!

En nu eens kijken naar de context Het staat midden in de uitleg van Paulus over de weduwen, eigenlijk een speciale categorie van weduwen die door de kerk werden onderhouden, in 1 Tim 5:3-16), en de zin is  deel van een lange griekse volzin-constructie (paulus gebruikt zinnen van soms een hele allinea, dat is in onze vertalingen te zien aan zinnen die met een voegwoord beginnen) Alleen al aan de vele voegwoorden zien we dat de hele passage samenhangt en alles betrekking op mekaar heeft. Dus het vers moet iets te maken hebben met de weduwen waar het over gaat, en kan niet zomaar los van de context gebruikt worden over rolpatronen binnen een gezin.

Misschien (waarschijnlijk) was mijn eerste conclusie verkeerd dat het ging over de weduwen een paar verzen eerder die wel familie hadden, en ipv er op los te leven daarvoor moesten zorgen, achteraf bekeken kan het goed zijn dat ik daar verkeerd in was, maar dan is de andere conclusie nog straffer, en voor mensen van deze maatschappij heel categoriek en iets waar we over moeten nadenken:

Bekijk het stuk (vanaf vers 3): als we naar de samenhang kijken, gaat het vers zelfs niet over zorgen voor specifiek je ‘eigen gezin’ als vrouw en kinderen, maar slaat het nog op de weduwen een paar verzen eerder die wel familie hadden, en die daarom afgewezen werden in de speciale categorie van weduwen waar de kerk voor zorgt die paulus hier beschrijft, omdat niet de kerk, maar hun familie de plicht heeft voor hen te zorgen!! En als hun familie dat niet doet, dan zijn ze erger dan een ongelovige. Dat is wat het vers bedoelt! En dan is het vers plots heel radicaal, want dan gaat het erover dat we niet alleen voor onze eigen vrouw en kinderen, maar ook voor weduwen in onze familie (grootmoeders,…) moeten zorgen als Christen, en anders die naam christen niet eens waardig zijn!!!

Ik heb de passage in alle mogelijke bijbelvertalingen herlezen. En de uit de context getrokken cultureel gekleurde conclusie dat de man diegene is die het geld moet binnenhalen door buitenshuis te gaan werken kan ik er nog steeds op geen enkele manier uithalen… Dat was geen issue is een wereld vol thuisnijverheid voor man én vrouw en zelfvoorzienende landbouw rond het het huis… Maar als de boodschap is dat we moeten zorgen voor oudere familieleden in nood als we het waard willen zijn om Christen genoemd te worden, dan is dat iets wat christenen in deze maatschappij terug moeten gaan ontdekken…

slik…

Dat heb ik nog nooit in een preek gehoord.

shalom

Bram

oktober 19, 2008

MArk driscoll over ‘stay-at-home-dads’

Nu we toch met videos bezig zijn.. Soms word ik bang van bepaalde amerikanen… Soms word ik bang van bepaalde Christenen en de manier waarop ze hele constructies op een bijbelvers bouwen…

Dit is Mark Driscoll van Mars hill church in Seattle (en mannen komen van Mars hill veronderstel ik) en zijn vrouw, op de vraag over wat ze denken over ‘stay-at-home-dads’:

Het vers dat hij aanhaalt (rond 2:51) is 1 Tim 5:8, in het nederlands staat daar “Wie niet voor de eigen familie zorgt, zelfs niet voor huisgenoten, heeft het geloof verloochend en is slechter dan een ongelovige.” Nergens in geen enkele vertaling, ook geen engelse, staat daar iets als “If any MAN does not provide for the need his family he’s denied the faith and ois worse than an unbeliever”, want de context in 1 Tm 5 gaat NIET over mannen, maar over weduwen in de kerk. Over vrouwen dus, alleenstaande zelfs…

Hoe kan iemand in hemelsnaam een hele uitleg geven over rolpatronen en de verantwoordelijkheid van de man, waarbij gezegd wordt dat een man die thusilijft als vader in zijn kerk onder ‘church discipline’ zou vallen (wat voor straf dat dat ook moge wezen…) gebaseerd op een vers dat over weduwen in de kerk gaat?

Het is dit soort gebruik van de bijbel waar ik bang van word vrees ik…

shalom

Bram

Blog op WordPress.com.